Henk van Straten (1980) is mede-oprichter van De Optimist. Hij schrijft boeken en daarnaast reportages voor de Nieuwe Revu. Met zijn tweede roman Smet werd hij genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuurprijs. Hij woont in Eindhoven.
Willem Jansen
Ook van Henk van Straten
(Nog geen stemmen)
De weg naar John Fante.
door Henk van Straten
natuurlijke souplesse. Het blijft een kwestie van smaak natuurlijk. Uiteraard. Maar die dooddoener wilde ik, als u het niet erg vindt, zo lang mogelijk achterwege laten.
Er zijn veel goede schrijvers. Heel veel. Meer dan ik gelezen heb of waar ik überhaupt ooit van gehoord heb. En allemaal hebben ze iets. Iets unieks. Ongrijpbaars. Iets echts. Ze vormen een onuitputtelijke bron van heerlijkheid, emotionele en filosofische educatie, eindeloze verbazing én, het beste van alles, herkenning.
En langs deze weg kom ik nu dan toch eindelijk uit bij John Fante (1909 – 1983), geboren te Colorado, USA, maar veelal woonachtig in L.A.. Ongeveer een jaar geleden las ik Ask The Dust en begreep onmiddellijk dat ik, ongeveer per toeval, was gestuit op de essentie van het schrijven. Hier was iemand die schreef wat hij moest schijven en niets meer. Een man die zich nooit verloor in pretentie of zelfbevlekking. Een man die niemand wilde overtuigen of bekeren. Een man zonder opgelegde boodschap. Een man die niet, zoals zoveel anderen, alleen maar wilde laten zien hoe goed hij kon schrijven, daarbij voorbijgaand aan het gerief van de lezer en, ja, zelfs de ziel van fictie.
Natuurlijk: ook Fante was een narcistische en tegelijkertijd hopeloos onzekere man, net als alle andere goede (en slechte) schrijvers, maar hij bezat, in ongekende mate, iets waar zo velen een tekort aan hebben. En dat is, beste mensen, zelfspot. En niet zomaar zelfspot. Nee. Humoristische zelfspot. Schrijnende zelfspot. Treffende zelfspot. Hardop lachen, ha-ha zelfspot. En het is juist hierdoor dat Fante nooit pretentieus overkomt. Hij kón zichzelf simpelweg niet te serieus nemen. Waarschijnlijk was dat omdat hij wist, net als ieder weldenkend mens, dat jezelf te serieus nemen de teloorgang van zowel je creatieve vermogen als je persoonlijkheid betekent. En, natuurlijk,
