Harm Haverman (1980) is een man van 1m73 lang. Hij publiceerde eerder op De Optimist en is redacteur van Found (powered by Le Cool), editie Rotterdam. Daarnaast is hij slaapkamermuzikant en houdt hij van ijs.
Jaron Beekes
Ook van Harm Haverman
(1 lezers)
Vergeet alles wat je dacht te weten.
door Harm Haverman
Harm Haverman
Illustratie: Jaron Beekes
Hier loop ik, nummer 13, met mijn hoofd tegen de vroege, snijdende oktoberwind en een zware rugzak die aan mijn schouders trekt. Een nog zwaardere lading spijt en herinneringen trekt mijn rug krom en maakt dat mijn enkels bij elke stap zwikken in mijn laarzen. Maar ik vertel mezelf dat ik hard ben, keihard. Hier loop ik, 13 noemen ze mij. De eerste dag tatoeëerden ze het nummer op mijn hand, opdat ik het nooit vergeten zou. Hier loopt nummer 13 onverdroten voort met de vaal vieze lucht van een opgever om hem heen, de opgever voor wie er geen verschil meer is tussen doorgaan of stilstaan, want een verschil maken doet niets meer op dit punt. Zoals een tak die afbreekt boven de rivier en wordt meegevoerd door het water, zonder zelf te kiezen waarheen of waarom, zo marcheer ik. Ik ben een blok aan het been van dit peloton en zij weten dat ook: zij hebben mij zien sterven en ze walgen ervan. Hier marcheer ik, 13, als soldaat in het leger der nieuw geboren hopelozen, en vervloek met elke nieuwe stap de zon, de maan en, hoe klein ze ook is, mijn wereld.
De soldaat rechts van mij vroeg me gisteren of ik dan soms vond dat ik iets beters verdiend heb, en ik kon niets anders doen dan met ingehouden adem de verte in staren. Ik kan niet denken maar toch denk ik dat ik gek word. Ik kijk naar de lucht en de hemel daalt op me neer en slokt me op. Alles is blauw nu. Mijn marcheren is nauwelijks nog marcheren, het verzandt tot een slenteren, een beschamend zwalken. Hier loopt de dronken soldaat, komt allen kijken!
