Andre Weststrate (1980) studeert Journalistiek in Utrecht. Net als elke journalist zou hij het liefst boeken schrijven. In de tussentijd probeert hij wel eens een documentaire te maken. Vroeger was Andre al een laatbloeier. Als het er van komt, wil hij verhalenverteller worden.
Kate van Harreveld
(2 lezers)
Aangespoelde Lijken.
door André Weststrate
kroeg op de hoek. Niet dat dat belangrijk is. Als jij er zit, dan zou het belangrijk kunnen worden. Maar ik zie je natuurlijk niet, want je zit er niet. Ik loop door. Nog geen minuut later ben ik thuis en ontvang ik je bericht. Dus toch. Ik had je echt niet zien zitten. Misschien was je net even naar het toilet.
Je drinkt eerst je wijn nog op, want het duurt een kwartier voordat je er bent. In de tussentijd doe ik m’n broek weer aan, zoek ik m’n sokken bij elkaar.
Liefde is een touw om je nek dat best lekker zit, als je het niet al te strak aantrekt. Je hoort dan alleen de vreugdekreten, gelach en het gezang. Maar niet de afwijzing, het gehuil, het gejammer, de kater. Het verstomt allemaal voor de deur van de kroeg en nestelt zich achter je oogleden. Liefde ligt te wachten tot je wakker wordt, maar naast jou ben ik nog nooit wakker geworden.
Als je binnen komt, krijg ik een knuffel van je. Leuk. Je ploft neer op bed alsof het nooit anders is geweest. Als een getrouwd stel maken we het elkaar wat moeilijk. Dat schijnen we vaker te doen.
Na een half uur zeg je dat je terug moet naar je volgende glas wijn. Het is tenslotte maandag en al bijna sluitingstijd. Als je naar de deur loopt, maak je nog een opzichtige toespeling om koffie te gaan drinken. Later. Waarom ook niet.
En natuurlijk dansten we niet. Dat hebben we nooit gedaan. Ik ben sowieso niet zo’n danser. Het zal er dan ook wel nooit van komen. Maar soms is het leuk om te denken dat ik zelfs op het gladste ijs zou kunnen dansen.
Je geeft me nog een knuffel en ik wil je hoofd vastpakken om het nog eens goed te bekijken. Als je weg loopt draai je nog een keer om. Jouw nacht in. Voor mij hoeft het allemaal niet meer, maar ik ben ook al oud.
Alle vrouwen bij wie ik over de vloer kom en andersom, iedereen lijkt te denken dat ik mijn bed met ze deel. Toegegeven, ik zou niets liever doen. Elk
