Leo van der Sterren (1959) is 'material orderer' bij een grote industriële onderneming. Hij publiceerde in De Gids, Hollands Maandblad, Maatstaf en De Optimist. In 2008 verscheen zijn verhalenbundel ‘Goed bij en onvermogend’. Zijn websites zijn www.daidallein.nl en http://uitpostkephala.blogspot.com.
Ook van Leo van der Sterren
(Nog geen stemmen)
Zappa’s zotheid.
door Leo van der Sterren
onderhield met de freaks, de protohippies uit Los Angeles, het aan om het hippiedom onder vuur te nemen. Hij fileerde het. Hij liet geen blaadje van de goed bedoelde bloemen heel en geen spaander van de country houses, mansions en movie ranches in Simi Valley, Laurel Canyon en Haight Ashbury waarin de leden van het hippe volkje al of niet communaal huisden. Begeleid door de ver dragende tamtam van de humor prikte hij in diverse nummers (‘Concentration moon’, ‘Take your clothes off when you dance’ en ‘We’re turning again’) door de weeë lieflijkheid heen van een generatie die de dingen weer mysterieus probeerde te maken. Een generatie die hunkerde naar een bestaan aan gene zijde, omdat het andere nu eenmaal altijd beter leek. Een generatie die op door geestverruimende middelen geënsceneerde golven door het leven dreef. Zappa zelf dronk nauwelijks en hij keurde drugsgebruik scherp af.
In zijn functie als nar manifesteerde Zappa zich al vroeg als een heerser over de gekkigheid – hij groeide uit tot aanvoerder van de piassen. Een nar is nooit echt gek, daarvoor is hij zich te zeer bewust van zijn eigen handelen en de beweeggronden ervan – als het goed is tenminste. Hij baat de gekte uit, op een gecontroleerde, georganiseerde wijze. En een oppernar kan zich al helemaal geen totale dwaasheid veroorloven, vooral als die leider zich tot dictator blijkt te ontpoppen. Met dat laatste verandert alles sowieso fundamenteel. Een nar die op een dergelijke manier de almacht inpalmt, is nar af; hij is in feite nooit een echte nar geweest. De Catweazle uit Hollywood veranderde in elk geval met het grootste gemak in een despoot.
Binnen de kortste keren had Zappa zich de eigenschappen van een absolute control freak aangemeten. Hij nam naar believen muzikanten aan en ontsloeg ze zonder enige moeite. Volgens Barry Miles die een biografie over Zappa publiceerde, waaraan overigens wel het een en ander op te merken valt, verbleef hij nooit in hetzelfde hotel als de overige bandleden – maar altijd in
