Leo van der Sterren (1959) is 'material orderer' bij een grote industriële onderneming. Hij publiceerde in De Gids, Hollands Maandblad, Maatstaf en De Optimist. In 2008 verscheen zijn verhalenbundel ‘Goed bij en onvermogend’. Zijn websites zijn www.daidallein.nl en http://uitpostkephala.blogspot.com.
Ook van Leo van der Sterren
(Nog geen stemmen)
Zappa’s zotheid.
door Leo van der Sterren
vervelen. Het bij vlagen briljante ‘Lumpy gravy’ wordt erdoor verknald. Maar juweeltjes als ‘Peaches en regalia’, ‘Oh no’, ‘Dog breath, in the year of the plague’, ‘Cletus Awreetus-Awrightus’, ‘Flakes’ en ‘No not now’ maken veel goed. En enkele albums bulken van voor tot achter van kwaliteit: ‘Absolutely free’, ‘Burnt weeny sandwich’, ‘Hot rats’, ‘One size fits all’ vormen hoogvlaktes van grensverleggende en tegelijkertijd opwindende rockmuziek.
Terwijl de spontane gekte verwaterde tot een exhibitie van puberaal aandoende flauwiteiten, compenseerden de muzikale hoogstandjes het gebrek. Hoe fabelachtiger de muziek, hoe groter de aanname dat zij van belang is. Talrijke muziekliefhebbers dichten het onderwerp van hun vaak onvoorwaardelijke liefde een potentie toe die ver boven de tonen en maten uitstijgt. Muziek zou ongekende krachten bezitten; muziek zou de wereld kunnen doen veranderen. Als relativist van alle dingen behalve zijn eigen eigendunk wist Zappa dat die megalomanie volstrekt ongepast en misplaatst was. Hij besefte dat muziek geen samenlevingen overhoop kan halen en gevestigde ordes omver kan werpen. In het hele wereldgebeuren richt muziek nauwelijks iets uit. Maar van alle opsmuk van de grootheidswaan ontdaan, biedt zij aan al diegenen die er oren naar hebben een poosje verlossing.
