Als redacteur van De Optimist bedenkt Saar (1982) graag nieuwe manieren om het optimisme verder te brengen. Ook in haar werk is ze bezig met vernieuwing, maar dan op het gebied van maatschappelijke thema's. Innovatie begint met een goed idee, maar uiteindelijk gaat het om gewoon doen. Haar credo: DIY en dan het liefst samen met getalenteerde anderen.
Ook van Saar Francken
We scream in silence.
door Saar Francken
Met deze serie boeken mikt Lebowski niet op een groot publiek, beaamt Van Gelderen. “We richten ons op een zowel kleine als nieuwe markt. We zien het toch vooral als zieltjes winnen. De Nederlandse boeken ‘doen’ we in het Engels, om maximaal te kunnen inspelen op een scene die internationaal gericht is. Street art leeft, van Rio de Janeiro tot Oslo, en wij denken dat het wat dat betreft niet uitmaakt waar de kunstenaar vandaan komt.” (zie lebowskipublishers.nl/art voor meer info)
Naast op straat, is Laser3.14 de laatste jaren ook in galeries te vinden. Momenteel is hij een expositie in Art Kitchen aan het voorbereiden: hiervoor maakt hij samen met Hugo Kaagman werk. Is straatkunstenaar Laser3.14 nu salonfähig? Hij staat in galeries, heeft een eigen salontafelboek, maar vindt het vooral prettig dat hij als kunstenaar zijn brood kan verdienen. En hij is blij met de erkenning: “Iedere kunstenaar wil mensen bereiken.” Precies daarom is Laser3.14 als graffiti artist leesbaar gaan werken, zodat hij gebruik kan maken van de publieke ruimte als podium. Welke tekst op welke plek terechtkomt, is puur toeval. “Net als ons bestaan in het universum eigenlijk. De menselijke geest moet exploreren. Voor mij is het schrijven van deze teksten hersengymnastiek.”
Lasers explorerende instelling komt ook tijdens het interview naar voren: van de grotten van Lascaux (‘oergraffiti’) razen we langs de nieuwe expositie van Gilbert en George (zie de graffiti in hun werk ‘Jack Freak Pictures’) en springen we bovenop het CDA die alle graffiti gekladder vindt. Het CDA is een Graffiti Zwartboek begonnen, tot grote ergernis van Laser3.14.
Vóór alles is hij tegen de grote vertrutting van de stad Amsterdam: “Een stad heeft scherpe kantjes nodig. Waar zijn de kraakpanden, de Mazzo, de Roxy en de IT? En de spraakmakende cafés? Waar is de graffitivrijplek op het Max Euweplein?” Vroeger was alles beter? “Nou, ja en nee. Aan de ene kant









