Miriam van Ommeren (1978) is mede-oprichter en hoofdredacteur van De Optimist. Zij is kunsthistoricus en momenteel werkzaam als freelance schrijver en (eind)redacteur. Miriam speelt basgitaar en gelooft niet in vrije tijd. www.mirificare.com
Henk van Straten Henk van Straten (1980) is mede-oprichter van De Optimist. Hij schrijft boeken en daarnaast reportages voor de Nieuwe Revu. Met zijn tweede roman Smet werd hij genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuurprijs. Hij woont in Eindhoven.
Ook van Miriam van Ommeren
(Nog geen stemmen)
BNG Q&A 2010
door Miriam van Ommeren
Mark Boog, 39 jaar
Genomineerde boek: Ik begrijp de moordenaar, Uitgeverij Cossee.
Wapenfeiten: Van Boog verschenen eerder verschillende dichtbundels en romans. Hij won twee prijzen: de Buddingh’-prijs in 2001 en de VSB-poëzieprijs in 2006. Verder noemt hij zichzelf ‘weinig oorlogszuchtig’.
- Hoe gaat het met je?
Naar omstandigheden.
- Je genomineerde boek: vertel in minder dan 50 woorden waar het over gaat.
De laatste keer dat ik dat probeerde had ik 40.000 woorden nodig.
- Wat vertelt je boek ons over jou?
Zo min mogelijk. Maar toch te veel. Op z’n minst dat ik schrijf.
- Wees eerlijk: heb je 5 februari de vijf andere genomineerde boeken gelezen?
Dat is wel de bedoeling. Nog twee te gaan, dus het lukt wel. Het is geen straf, overigens, althans geen hele zware.
- Waarin schuilt voor jou de urgentie en validiteit van literatuur? Bijvoorbeeld ten opzichte van film of muziek.
Ik heb twee mogelijke antwoorden: (1) Literatuur in het algemeen heeft urgentie noch validiteit, al is het mooi, zelfs ontroerend, dat mensen zich ermee bezighouden. Goede literatuur (algemener: goede kunst), brengt daarentegen iets dat nuttige, alledaagse zaken onmogelijk kunnen leveren. Wat dan precies, daar ben ik nog niet achter. Muziek en literatuur zijn van dat onbepaalde wat mij betreft de krachtigste dragers, misschien omdat ze, ik hou het maar vaag, direct en abstract tegelijk zijn. Maar elke andere kunstvorm mag ook. (2) Omdat het leven zinloos ik (dat hopen we toch), is alles wat het leven ten dienste staat ook zinloos. Kunst is bijgevolg het enige zinnige.
- Citeer de pijnlijkste zin of passage uit de slechtste recensie die je ooit hebt gehad.
“Mark Boog ken ik als dichter, een vriendelijk ogende jongeman die het soort zachtaardige poëzie schrijft waarmee je nooit Dichter des Vaderlands kunt worden.” Uit Max Pams recensie over Ik begrijp de moordenaar. Zou pijnlijk zijn als het niet zo’n onzin was. (Dat zachtaardige bedoel ik, de rest neem ik zomaar aan.) Er zijn over vorige boeken ongetwijfeld ergere dingen geschreven, maar die heb ik dan verdrongen.
- Noem bij één van de volgende drie letters een favoriet boek waarvan de titel begint met de desbetreffende letter, en zeg met maximaal tien woorden waarom: G, P, S.
Ik hou niet van een maximaal aantal woorden. (Al blijf ik erbij dat een roman niet meer dan 200 bladzijden mag tellen, en een gedicht hoogstens – maar liever minder – 20 regels.) Toch: P. Proces, Het. Kafka! Omdat ik toen, ik was 16 of 17, begreep dat het kon.
- Noem de auteur wiens/ wier totale aanpak (m.b.t. schrijven, media-aanwezigheid, externe projecten, visie) je het meest aanspreekt.
Ik zou het niet weten. Ik zie alleen het resultaat, dus van het schrijfproces weet ik als het goed is niets, en bovendien: als de visie op het schrijven doorschemert in het geschrevene, is het geschrevene mislukt. Media-aanwezigheid en externe projecten zijn minpunten.
- Het is een willekeurige dinsdagavond. Waar ben je? Met wie? Wat doe je? Waar denk je aan?
Thuis. Met vrouw en kinderen. Eten, drinken, kinderen naar bed proberen te krijgen, televisie kijken als er per ongeluk een voetbalwedstrijd wordt uitgezonden (wat wel eens gebeurt); anders schrijven, lezen of muziek luisteren. Denken probeer ik vooral op dinsdagavonden uit alle macht te vermijden.
- Wat is je grootste angst?
Ik geloof niet dat ik dat weet of dat een ander dat moet weten.
- Wat is je grootste hoop?
Dat alles goedkomt.
- Een klassieker: je gaat naar een onbewoond eiland. Maar in deze versie mag je niks meenemen. Van alles wat je achterlaat, wat zal je het minst missen?
Het bewoonde.
- In acht nemende het feit dat de BNG prijs er is voor nog niet doorgebroken auteurs… Hoe voorzie je nu in je levensonderhoud?
Toch maar met schrijven. Weliswaar met hulp van optredens, beurzen en opdrachten. Doorbreken lijkt me pijnlijk.
- Je wint de BNG literatuurprijs. Wat zegt dat over je boek, over de prijs, over de wereld?
Over het boek dat enkele mensen, namelijk de leden van de jury, het een acceptabel boek vonden. Over de prijs dat hij inderdaad bestaat – ik ben daar vooralsnog niet zeker van. Over de wereld dat die vol zit met gebeurtenissen allerhande.
—-
(Terug naar het overzicht of verder naar Jan van Mersbergen)
