Interview

Kunst op je kop

Door Mark Schoones
20 juli 2010

Foto’s: VETTE PETTEN

Een jongen met halflang donkerbruin haar speert met samengeknepen ogen op  zijn omafiets over de Amsterdamse Herengracht. Hij racet zonder om zich heen te kijken een brug over en brengt zijn fiets vlak voor mijn neus tot stilstand. Een luide begroeting later sta ik oog in oog met Emanuel Francken; één van de oprichters van VETTE PETTEN.
Het project, dat op 13 juni in Canvas Amsterdam zijn officiële lancering beleefde, draait om het goedkoop aanbieden van kunstwerken. Deze kunstwerken bevinden zich, zoals de naam al doet vermoeden, op petjes. Deze zomer kunnen bezoekers van het festival Voltt, dat op 28 augustus in Amsterdam plaatsvindt, de petten bewonderen en aanschaffen.
Francken vertelt al wandelend dat één van zijn compagnons, Roos Schoonhoven, helaas is verlaat. De derde van het stel, Luuk Winkens, zit inmiddels al op het afgesproken terras in de Wolvenstraat. Er ontbreekt er vanmiddag één; de 20-jarige Benjamin van team, Julia Verheul, is helaas verhinderd.
Het gaat goed met VETTE PETTEN. Tijdens de lancering gingen er al een stuk of dertig ‘kunstwerken’ over de toonbank. “We hadden aanvankelijk verwacht dat we er veertig zouden verkopen, dat bleek iets te optimistisch. We zijn pas net begonnen dus we wisten niet wat we precies konden verwachten”, aldus Winkens. De inmiddels gearriveerde Schoonhoven relativeert de uitspraak van haar collega. “We zijn pas net begonnen met de verkoop en we hebben onze investering er al bijna uit. Al met al zijn we zeer tevreden.”

Bier en Brood

VETTE PETTEN werd geboren nadat de vier studenten vanuit een minor Entrepreneurship aan de Universiteit van Amsterdam de opdracht kregen een onderneming op te zetten. Het hoe en wat rond de onderneming mochten ze zelf invullen. “Wij wilden allemaal iets in de kunst doen dus we hadden elkaar vrij snel gevonden”, zegt Schoonhoven.
De filosofie achter VETTE PETTEN laat zich volgens Schoonhoven als volgt verklaren. “Kunst moet meer in het straatbeeld terugkomen. Met VETTE PETTEN kunnen we dat doel een beetje nastreven.” Toegankelijkheid is iets dat volgens haar ontbreekt in de hedendaagse kunstwereld. “Voor jongeren is kunst te duur; voor een schilderij moet je duizenden euro’s betalen. De drempel om een kunstwerk bij ons te kopen is veel lager.” Dat de gedachte achter VETTE PETTEN zijn weg naar hun publiek heeft gevonden is volgens Luuk Winkens een feit. “Ik verkocht laatst een pet aan een oudere man. Hij zei dat hij nog nooit zo’n goedkoop stukje kunst had gekocht. Het is mooi dat die boodschap overkomt.”

De groep heeft nog een voorraad petten die ze op Voltt laat beschilderen door onder andere het collectief Bier En Brood,  de Japanse Ayako Rokkaku en Merijn Kavelaars. De verzameling kunstenaars kreeg vorm door een speurtocht door de sociale kringen van de crew. Daarnaast werd VETTE PETTEN geholpen door een derde partij. “We zijn benaderd door een potentiële investeerder met veel contacten in de kunstwereld”, aldus Francken. Via de mysterieuze geldschieter in spé kwam VETTE PETTEN ook in aanraking met Oscar Faase, een jonge kunstenaar met een galerie en atelier in Wassenaar. Onder de naam OTTI ART exposeerde hij onder andere op de Art Fairs van Londen en Antwerpen.

Ayako Rokaku

De kunstenaars krijgen vooralsnog niet betaald. “Budgettair is het gewoon lastig om iedereen te betalen. We zijn een beginnende onderneming en we willen zoveel mogelijk kosten besparen.” Ondanks het feit dat de kunstenaars onbetaald werken zijn de reacties erg positief. De kunstenaars zijn volgens Francken onderling heel benieuwd naar elkaars werk. “Het is natuurlijk iets anders dan een doek beschilderen. Iedereen is benieuwd hoe andermans petten er uit zien.” Het valt op dat veel van de beschilderde petten een jong en streetart tintje hebben. Dit is volgens Francken geheel toeval. “We zoeken kunstenaars die bij ons passen. Het is een positief project dus we willen ook positieve kunst. Het mag niet te grimmig worden.”
Het starten van een culturele onderneming in de nasleep van een recessie lijkt niet de meest voor de hand liggende keuze. Francken merkt vanachter zijn tosti op dat het echter vooral draait om het plezier dat de vier scheppen uit hun werk. “Kijk, we hadden ook oordopjes kunnen maken maar als we dat allemaal niet leuk vinden schiet je daar ook niets mee op.” Schoonhoven valt haar collega volmondig bij. “We hebben gewoon gedaan wat we leuk vonden en waar onze passie lag; kunst.”

Over de toekomst van VETTE PETTEN valt nog weinig te zeggen. Volgens Winkens hangt de toekomst van het project af van de verkoop. “Het hangt helemaal af van de komende zomer. Een concept als dat van VETTE PETTEN is natuurlijk heel leuk. Maar het moet wel aanslaan.” De dromer van de groep is ongetwijfeld Francken. “Het lijkt me fantastisch wanneer je straks overal in Amsterdam VETTE PETTEN ziet. Dat onze telefoon roodgloeiend staat en dat iedereen aan elkaar vraagt waar ze die vette pet vandaan hebben.” Tot slot zet Winkens nog even zijn verkoperspraatje in. “Je moet een pet van ons hebben omdat je uniek wil zijn. Er zit een verhaal en een filosofie achter ons werk. Je draagt een stukje kunst.”

www.vettepetten.com

Lees meer uit de categorie Interview

Film & food

Door Miriam van Ommeren

Tekst: Miriam van Ommeren Films met voedsel in de hoofdrol zijn geen nieuw verschijnsel, maar lijken de laatste jaren wel aan populariteit te winnen; denk bijvoorbeeld aan het recente succes van de animatiefilm Ratatouille (2007) waarin een rat de keuken van een Frans restaurant overneemt. De Optimist sprak met Helen Westerik, ‘filmfood’-deskundige, schrijfster en beheerder […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper