Poëzie Reportage

Een haai in maatpak

Door Dennis Gaens
27 mei 2011

Poëzie: Bhaerts & Gaarder, Johan Roos, Maarten Looise en Ellen Vedder
Redactie: Dennis Gaens,
Amber-Helena Reisig, Miriam van Ommeren
Foto’s: Liz Jansen

 

Wegmiyazakiën, een uitnodiging
door Bhaerts & Gaarder

Wij willen iets vertellen, lopendrooms, want er is
drift op deze plek. Drift is een haai in maatpak,
naar men zegt, maar wij spreken niet in streepjes-
stof, er komt geen okselstiksel uit onze lippen.

Drift is een maat in haaipak, men lijkt te weten
hoe je zoiets draagt. Wij zijn meer kathonden,
grijnzen uit twee kleuren ogen, tussen dingen in,
zoiets:
(sommige auto’s zijn hier zo dik)
temidden van vrachtschepen en pijlers
de brug drift een eendenkuiken
(dat je er wel tegenaan moet fietsen)

Zoals je daarnet deed is nu al niet meer
van jezelf; de drift is de maat. Je bent
een kudde wilde dieren die in alle kanten
opgaat. Het is nog nergens te laat voor,
wij kunnen alles, maar wat?

 

—-

 

Dicht op Drift
door Johan Roos

Drift is een haaibaai op naaldhakken, tegenwoordig.
Vroeger droeg ze gympen en gescheurde jeans.
Die scheuren mat ze af met een geodriehoek. Zo

wist ze precies hoeveel
been ze de wereld gunde.

Nu is haar outfit de eerstvolgende mode, meet ze
haar benen met een rekenliniaal. Ongeacht de hoek
waarin ze haar poses aanneemt, is ze overal

het middelpunt van
weer een hipper feest.

Haar passen bepalen het ritme van de ruimte,
als ze met haar gevolg naar de dansvloer trekt.
De guppen in confectie voelen zich even sexy, al
checkt ze slechts haar make-up
in de spiegelglazen van hun zonnebrillen.

Binnen het zonnestelsel van zijn beats per minute
weet de dj onmiddellijk waar het echt om draait.
Een vaste baan is hier geen cent meer waard. Ze

dringt binnen in zijn dampkring
en alles is op Drift.

Ook als haar hielen hier allang weer gelicht zijn,
is de dansvloer nog steeds die arena van Drift.
Mannen hebben mot in oude jassen, jongens

maaien in hun haatpak. De dj staat grijnzend wat
te graaien in een platenbak. Op zijn tanden iets
van bloed of lippenstift. Hij denkt: Drift

is draaien met een naaldhak.

 

—-

 

Drift is een haai in maatpak
door Maarten Looise

Ik kijk hoe Drift op sushi jaagt, een krijtstreep door het water
Ik hengel naar woorden, maar Drift is geen prater
Onkreukbaar, in bakstenen golven geboren
Ik stotter een ode, stamel een epos, maar Drift wil me niet horen
Drift beweegt als de zee, is niet zoals ik een vis op het droge
Drift neemt een hap uit mijn angstige blik, en kauwt op mijn ogen
Drift is een haai in maatpak, leeft horizontaal
Aan het eind van de nacht vertrekt Drift met de Waal

 

—-

 

Schuim
door Ellen Vedder

drift is een haai in maatpak, wulpse
vrouwtjesvis met een hart dat bonkt
achter patronen, zij biedt zich aan

terloops, haar gevijlde vin kietelt
door de golfslag van mijn bloed
haar staarogen zoeken geduldig

haphap naar een versleten plek
in mijn net
kentering van gevoel blijkt beest

te zijn, haar tanden verscheuren
alle lagen stof, naakt ga ik, bloter
dan schaamte, zij wordt mij en viert

de zege in een berg puur schuim

 


Op zaterdag 21 mei vond in Nijmegen het Drift Festival plaats. Drift is een jong en dynamisch collectief dat met behulp van muziek, kunst en cultuur eigenzinnige initiatieven neerzet in en rond Nijmegen. Na acht jaar furore te hebben gemaakt met avonden in het plaatselijke clubcircuit was het nu dan eindelijk tijd voor een heus festival.
Uiteraard werd er niet alleen aandacht besteed aan het muzikale programma. Onder leiding van de Nijmeegse stadsdichter Dennis Gaens werd de Drift Dicht! poëzie-prijsvraag uitgeschreven. Dichters in de dop werden uitgedaagd in eigen woorden voort te borduren op de eerste zin van Gaens’ gedicht ‘Dit is drift’. De op het festival aanwezige kunstenaars en graffiti-artiesten gebruikten het winnende gedicht als inspiratie voor hun werk, het gedicht werd voorgedragen op de dag zelf en verscheen tevens in T-shirtvorm op de rug van de crew members.

Gaens: “Ik was erg verbaasd over de kwaliteit van de inzendingen. Ik heb vaker gejureerd bij wedstrijden en dan is het vaak makkelijk om een winnaar aan te wijzen, want er is altijd één iemand het minst slecht. Je kunt je dan richten op één geslaagde metafoor of een lekker lopende zin. Hier was dat anders. Ik werd blij van de teksten. Blijkbaar zijn de dichters die naar een dansfeest willen gewoon beter dan de gemiddelde dichter die een boekenbon wil winnen. Of het thema was gewoon goed. Misschien ook wel die ene zin, haha.”
Het duo Bhaerts & Gaarder was volgens Gaens de terechte winnaar. Hun gedicht ‘Wegmiyazakiën, een uitnodiging’ sprong er voor hem direct uit. “De beelden zijn sterk en bovenal heel erg eigen, de taal is ongelooflijk lekker en er spreekt overtuiging uit elke regel (Sommige auto’s zijn hier zo dik / dat je er wel tegenaan moet fietsen.) Ten slotte heeft dit gedicht een fijn ritme en een ongelooflijk toffe slotzin, die weer in contrast staat met de overtuiging die het gedicht zo tekent.”
Maar er waren meer mooie gedichten. In overleg met Dennis Gaens en Melanie Hulsebosch van Drift heeft De Optimist een selectie gemaakt van de vier beste gedichten, die hierbij de exposure krijgen die ze verdienen; naast het winnende gedicht van Bhaerts & Gaarder ook de inzendingen van Johan Roos, Maarten Looise en Ellen Vedder.
Het gedicht ‘Dicht op Drift’ van Johan Roos, de runner-up, bevat volgens Gaens mooie beelden die goed in elkaar waren gevlochten. Het feit dat het een directe reactie was op Gaens’ gedicht maakte dat het niet de winnaar werd, al moet daarbij opgemerkt worden dat die reactie “vaardig geschreven is en bovendien taliger van aard is dan het origineel.”
Over Maarten Looie’s gedicht zegt Gaens: “Dit gedicht heeft een onmiskenbaar fijne flow die past bij een gedicht waarin water de hoofdrol speelt. Het is een van de weinige rijmende gedichten, maar is daarin niet geforceerd. Het is een stormvloed van het fijnere soort. Terwijl Drift al is vertrokken met de Waal, staan wij nog met de handen in het haar en vragen ons af wat er zojuist gebeurd is.”
Tot slot Ellen Vedder met het korte en krachtige ‘Schuim’. Hierin gebeurt veel, terwijl Vedder maar weinig woorden gebruikt. “Zo is drift natuurlijk; zo hoort drift te zijn, tenminste. Het einde komt eigenlijk al te vroeg” aldus Gaens.

Tot slot het gedicht van Dennis Gaens waar het allemaal mee begon:

Dit is drift

Drift is een haai in een maatpak, tegenwoordig.

Vroeger waren we publiekelijker samen, scheurden we suikerzakjes
open en strooiden we zout over de tafels van hamburgerketens.
We probeerden de papiertjes om de rietjes weg te schieten,
door zo hard mogelijk te blazen. Je weet het: alles voor de aandacht
van de meisjes.

Dat was voordat de meisjes wisten waar ze moesten staan op feesten,
Drift en ik, wij zijn dansers. Dat zie je aan alles behalve aan
hoe we bewegen. We staan in poses die we van filmposters stelen,
al zal geen van ons beiden dit toegeven. We dragen zonnebrillen
met spiegelglazen – in onze ogen zie je alleen jezelf.

We zijn volwassen geworden: drift is een haai in maatpak.

Drift: www.driftomtedansen.nl
Dennis Gaens: www.denieuwes.com

 

 

 

Over de auteur

DENNIS GAENS (1982) schrijft proza en poëzie. Hij publiceerde de dichtbundels ik en mijn mensen (2010) en schering en inslag (2013). Daarnaast is hij programmamaker bij Literair Productiehuis Wintertuin, docent bij Creative Writing ArtEZ en aan de Rockacademie, en maakt hij de maandelijkse literaire podcast ondercast. Hij toerde met de theatervoorstelling ‘En de ander’ samen met de band Orgel Vreten door Nederland en droeg voor op o.a. Nacht van de Poëzie, Dichters in de Prinsentuin, Oerol, Onbederf’lijk Vers, Wintertuinfestival, Geen Daden Maar Woorden en Lowlands.

Lees meer van

Was Dennis Gaens noch zu sagen hätte

Door Dennis Gaens

Dennis Gaens heeft een Duitse vader, een Duits paspoort, luistert Duitse hiphop en spreekt vloeiend Duits. Hij heeft een voorliefde voor kantoorartikelen, drinkt graag bier, maar heeft het dan weer niet zo op braadworst. Hoe Duits is Dennis Gaens eigenlijk? Om daar achter te komen interviewde hij zo ongeveer alle mensen die hij kent, om […]

Lees meer uit de categorie Poëzie Reportage

Seks op commando

Door Patricia Piolon

Redacteur Patricia meldde zich vrijwillig aan voor deelname aan een workshop Erotisch Schrijven. Seks op commando is een eitje, toch? Als er aan het eind van een redactievergadering wordt gevraagd wie zin heeft verslag te doen van – en natuurlijk zelf deel te nemen aan – een workshop Erotisch Schrijven die het Amsterdamse cultuurcentrum De […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper