Kort verhaal

Betty, Al & Jill

Door Marco Geldermans | beeld: Suzanne Caerteling
5 april 2012

Vandaag sprak ik haar aan. We stonden aan het einde van onze straat. ‘het is stil hè?’ zei ik. Het was om de stilte te breken. Maar ze zweeg. Keerde een vuilniszak om in een groene bak. ‘Het lijkt wel bijna voorjaar,’ zei ik, ‘alsof we de winter dit jaar overslaan.’ Ze zei niets. Keerde enkel opnieuw een zak. Hoog in de lucht, leeg. Dit keer in een grijze bak. Een vogel streek naast ons neer en at een stukje brood. Ik vroeg me af of het haar brood was of brood van Jill en mij.

Terug in huis ontdeed ik me van mijn schoenen en kookte een paar eieren. Half-zacht. Daar houdt Jill van.

‘Jij nog koffie?’

‘Ja, graag.’ Ik hou mijn mok vlakbij haar hand. Haar hand trilt. Ik voel hoe ze kort over mijn rug streelt. ’s Ochtends houdt ze me soms gevangen in haar bleke armen.

Na het ontbijt strek ik me uit op de bank. Ik lees een boek over een wolk die een man opslokt die niet in God gelooft. God is de wolk. Ik zou de man kunnen zijn.

’s Nachts als we naast elkaar in bed liggen, ik links zij rechts, denk ik aan haar. Soms als we iets eerder naar bed gaan, meestal op zaterdagavond, eens in de maand en we elkaar even kort strelen en het daarna met elkaar doen, denk ik ook aan haar. Ik denk dat Jill het weet, dat ik aan Betty denk. Vrouwen weten dat soort dingen.

Betty is vroeg weduwe geworden. Jill zei het terloops, terwijl ik haar jurk losritste. ‘In haar huis is niet één foto van haar man te bekennen,’ zegt Jill.

Ik weet niet hoe hij eruit ziet en wil het eigenlijk niet eens weten.

‘Of je haar gras eens zou willen maaien.’

‘Vroeg ze dat?’

‘Ja.’

‘En wat zei jij toen?’

‘Dat ik het je zou vragen. Bij deze dus.’

‘Ach, waarom ook niet.’

‘Je ziet maar en als je het doet maai dan ook onze tuin a.u.b.’

Soms word ik badend in het zweet wakker. Vaak in mijn droom een bloedbad. Op Jill’s vraag wat ik in hemelsnaam allemaal droom, heb ik geen antwoord.

Ik wil Jill niet kwijt. Ik las eens dat slechts drie procent van de dieren het op één partner houdt en in een artikel in Mothers & Fathers, waar Jill op geabonneerd is, dat onze voorouders volgens de evoluatiepsychologie helemaal niet monogaam waren. Dat het er bij de mannen juist om ging zoveel mogelijk vrouwen te voorzien van hun zaad, om zoveel mogelijk nakomelingen te hebben. In hetzelfde artikel stond ook dat maar liefst één op de tien vrouwen vreemd gaat.

Zou Jill vreemdgaan? Of Betty?

Blijkbaar is het iets menselijks, vreemdgaan.

‘Weet je dat één op de vier mannen vreemdgaan?’ zei Jill vorige week ineens tijdens het ontbijt. Terwijl ik me bijna in een toastje met kaas verslikte en Jill mijn mok met koffie volschonk, vroeg ze me of ik het gras weer eens wilde maaien. ‘En als je toch bezig bent, neem dan ook Betty’s veldje even mee.’

Ik denk dat Jill het weet. Vrouwen weten dat soort dingen.

Nu is het eens in de maand, meestal op een zaterdag, dat ik het gras maai. Daarna maai ik het gras in Betty’s tuin. Als Betty me iets te drinken aanbiedt, zeg ik dat ik net koffie op heb, bedank ik haar vriendelijk. Af en toe zwaai ik even naar Jill.

© Marco Geldermans

Lees meer van

Vers in de Etalage – De Futurist II

Door Marco Geldermans

Je zal… – Drie dichters werpen een blik in de relationele toekomst. Marco Geldermans’ gouden huwelijk bereikt een treurig status quo in ‘Stilstaand water stinkt’, Luuk Imhann  geeft in ‘Later’ een dierenwinkel weg en Wim Paeshuyse zingt ons een zomeravond in Zweden.   stilstaand water stinkt over vijftig jaar sla ik u of u mij de hersenen […]

Lees meer uit de categorie Kort verhaal

De hond

Door Wiebe Brouwer

Als mijn auto eindelijk bij mijn bejaarde moeder op de oprijlaan staat, loop ik meteen naar haar voordeur. Ze klonk door de telefoon flink in paniek, maar ook al heb ik een sleutel, toch druk ik eerst op de bel. ‘Jij!’ Blijkbaar stond ze me op te wachten, want ze doet meteen open. Haar ogen […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper