Beeld Portret

Illuster – Gemma Pauwels

Door Lauralouise Hendrix
5 februari 2013

In de vier jaar dat De Optimist bestaat zijn er regelmatig  korte verhalen van jong schrijftalent gepubliceerd; inmiddels meer dan 40. Deze literaire pareltjes worden altijd vergezeld door een illustratie die speciaal hiervoor wordt gemaakt, door illustratoren met uiteenlopende stijlen en achtergronden. Los van de korte biografie die we plaatsen, weet de lezer niet zoveel over deze mensen. En dat is zonde. Daarom deze nieuwe rubriek, waarin onze illustratoren en diens werk de aandacht krijgen die ze verdienen.
We trappen af met Gemma Pauwels (1981), die haar eerste illustratie voor De Optimist in 2011 leverde bij het korte verhaal ‘Worst’ door Eileen Ros.

Na in 2007 te zijn afgestudeerd in de richting Fine Art aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, behaalde Gemma Pauwels in 2009 haar master titel aan het Sandberg Instituut in Amsterdam. Gemma illustreert met regelmaat voor verschillende on- en offline media, zoals Trouw, hard//hoofd en 3voor12, maar het zou haar te kort doen om haar te omschrijven als enkel een illustrator. Haar basis is de beeldende kunst en wat opvalt bij haar bijzonder veelzijdige oeuvre is de grenzeloosheid waarmee zij te werk gaat.


Illustratie voor 3voor12

Waar een illustratie meestal een tweedimensionale aangelegenheid is, is dit bij Gemma vaak niet het geval. Haar werk betreft illustraties die in een driedimensionale vorm los komen van de vlakken waarop zij beginnen. De ruimte lijkt een startpunt te zijn voor Gemma’s visuele mijmeringen, en haar 3D-installaties lijken vervolgens ook weer van invloed op de manier waarop haar tweedimensionale werk vorm krijgt. Haar meest recente illustratie voor De Optimist is daar een voorbeeld van.
[flickrset id=”72157632695379332″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”medium”]
Illustraties voor hard//hoofd

We vroegen Gemma welke van haar projecten grote invloed hebben gehad op de ontwikkeling van haar manier van werken. Bij haar afstudeerproject aan de HKU, ‘Cut City’ genaamd (genomineerd voor zowel de ArtOlive Young Talent 2007 award als de HKU Piet Bakker prijs 2007), is te zien hoe de veranderlijkheid van de stad, met zijn eeuwige opvolging van constructie en deconstructie, is vertaald naar een multimediale installatie die zowel de toeschouwer als de ruimte met elkaar verbindt. Vergankelijkheid en creatie zijn in de stad onlosmakelijk met elkaar verbonden. Alles wat nieuw is ontstaat vanuit de structuur van wat er al was. In Cut City is dit proces vertaald naar een collage die zich ontwikkelt als een associatieve opeenvolging van gedachten.

[flickrset id=”72157632695528340″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”large”]
‘Cut City’

Dat dit werk volgens Gemma haar verdere ontwikkeling als beeldend kunstenaar heeft beïnvloed, is te zien in ‘Hunting Hortus‘ (2010), onderdeel van de tentoonstelling Push in RC de Ruimte, Amsterdam. De beweeglijkheid en actie die in Cut City nog werden gesuggereerd worden hier werkelijkheid. Bij een actieve presentatie (video) tijdens de vernissage van de tentoonstelling werden kleurbommetjes afgeschoten. Deze laten zowel door de vorm van de ruimte, als door de obstakels in die ruimte op vele manieren hun sporen achter; die sporen worden opgevangen door vellen papier op de muur. Na verwijdering van deze vellen, die zelf als onderdeel van het werk gezien kunnen worden, zijn ook de lege plekken waar ze hingen afgebakend door een patroon van groene kleur-inslagen. De combinatie van vooraf geconstrueerde twee- en driedimensionale collages, die veranderen door de onvoorspelbaarheid van actieve inmenging door Gemma zelf, speelt met de ogenschijnlijk onmogelijke tegenstelling van een gecontroleerde ontwikkeling van de natuur.
[flickrset id=”72157632695507290″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”large”]
‘Hunting Hortus’

Pauwels manier van werken, waarbij de locatie van essentieel belang is, maakt haar een veelgevraagde artist-in-residence. De onlosmakelijke connectie tussen haar werk en de locatie garandeert een uniek werk dat nergens anders gemaakt zou kunnen zijn. ‘M.T. Fields’ (2011) is ontstaan tijdens een residentie bij Galleri Syster in Luleå, een klein stadje in het noorden van Zweden. Niet alleen zijn in de installatie de onmiskenbare invloeden van de natuur in Zweden te herkennen in de vorm van tekeningen, foto’s en daadwerkelijke onderdelen van die natuur, ook de titel komt voort uit gesprekken aldaar. Een toevallige uitspraak van Gemma over muziekzender MTV werd fonetisch begrepen als een verwijzing naar de vele “empty fields” in Zweden. Deze mondegreen of “mama appelsap” heeft Gemma bewerkt tot de titel van het werk. In M.T. Fields is de tegenstelling van dynamische stad en de statische leegheid van Zweden een bepalende factor. De Zweedse galerie benadrukt dat hoewel Gemma een ‘meisje uit de grote stad’ is haar werk, als gevolg van haar complete onderdompeling in de Zweedse omgeving, in Luleå thuis hoort.

[flickrset id=”72157632695488062″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”large”]
‘M. T. Fields’

Gemma’s meest recente project is een verblijf als artist in residence bij het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen (30 oktober – 2 december 2012), wat resulteerde in het nog in ontwikkeling zijnde ‘Underwater’. In Enkhuizen heeft Gemma haar ruimtelijke interesse uitgebreid naar de onderwaterwereld, waar weer hele andere regels gelden. Het is interessant om te zien of en hoe gewichtloosheid in de driedimensionaliteit van het water, en de bij water behorende specifieke vormen van verval en slijtage, terug te vinden zijn in haar werk. Wat opvalt bij de beelden die we al kunnen laten zien, is dat ook wanneer Gemma met een enkel medium op een wit vlak werkt, de ruimtelijkheid onmiskenbaar aanwezig blijft.

[flickrset id=”72157632695439016″ thumbnail=”thumbnail” photos=”” overlay=”true” size=”medium”]
‘Waterworks’


Alle beelden: © Gemma Pauwels
Nieuwsgierig? Meer informatie over en werk van Gemma Pauwels is te vinden op haar uitgebreide website: http://gemma.nu

Over de auteur

Lauralouise is fotohistoricus en (beeld)redacteur, tegen wil en dank gefascineerd door dieren, Duitsland en de kunsten. Als de woorden niet willen maakt Lauralouise beeld, voor zichzelf en soms ook voor De Optimist.

Lees meer van

De traan van de platypus

Door Lauralouise Hendrix

    “Contrary to what you would expect the platypus’ beak is not hard it’s rather rubbery…” Gekleed in kaki chino broek en lichtblauw wijd overhemd knielt Sir David Attenborough bij een klein meertje, diep in Tasmanië. In de nabijheid van de Sir en zijn stem lijken dieren zich altijd volledig senang te voelen. Er […]

Lees meer uit de categorie Beeld Portret

Portret: Floris Dogterom

Door Floris Dogterom

Nummertje tien in onze portrettenreeks: Floris Dogterom. Floris heeft een imponerend archief aan zogenaamde pulpplaatjes en hitsige hitjes. Stuk voor stuk pareltjes uit het foutere segment van de Nederlandse popgeschiedenis. In het Handboek voor een Optimistisch leven verschijnt zijn essay Pulpplaatjes.   De Optimist heeft voor elke auteur/kunstenaar een thema gekozen. Voor jou was dat thema Pulp. Hoe vond je dat thema? Paste […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper