Poëzie

Vers in de Etalage

Door Robin Ramael
18 augustus 2013

 
Richtlijnen voor een onderdrukking
 
Robin Ramael – Richtlijnen voor een onderdrukking (audio)

 

1.

hij heeft zich met elementen
van zichzelf omringd:

labello voor de kraters op zijn lippen,
nivea voor de wonden in zijn handen
gevallen boeken wetenschap
en een blikken trommel branden

de ivoorpilaren onderbuur
die hem koffie voedt en zegt
dat liefdespoëzie niet mag bestaan

dat ze personages moeten blijven, geen boeken

de kat die met zijn staart zit te spelen
omdat ie niet weet waar zijn vacht begint
en het universum eindigt

 

2.

hij leeft van kamer tot kamer
tot de volgende met licht
is koning van muggen

hij woont onder ritme
in denken dat gevuld wil met taaldansen
niets dan kadans waar op wordt bewogen

hij definieert:
slapen op bed
sterven aan ziekte
eten van brood

of nog:
voeden
rusten bij storm
creperen aan dood

 

3.

hij spreekt in takken:

“en als ze nu eens in mij binnenbreekt
zoals in een kamer die bestaat uit de dingen
die er op de grond liggen: een tapijt, de poes
een boek, wat vrouw

(de poes en het boek op de vrouw
    (de vrouw op het tapijt
        (dat nog naar koffie
            (van toen ik deze ochtend
                (toen ze daar nog niet
                        (toen ze nog met ogen
                            (die je nooit wilt sluiten”

 

4.

hij panikeert:

“is dit hoe alles eindigt?
gerafeld touw dat de degelijkheid niet heeft
om op te branden?

op een dag met grote oren
in een bruine kroeg
wakker worden

en enkel nog meestal per ongeluk
en veel te weinig veranderen op papier?”

 

5.

maar het mag
het mag
het mag

het mag van de boeken,
het mag van het zingen en de liefde op zijn ellebogen

het mag van de spreekwoordelijke maagd,
de dame met de heupen gepolijste kommen
die hem met spitse oren zegt dat ze zijn boekje niet mag worden

het mag van de poes met ogen als aquamarijnen kopjes
die zich naast hem, met pulserende klauwtjes
aan haar eigen scherfjes legt

 

6.

de onschuld is geen vlies (je kan hem blijven breken)

dus neem hem maar de handen,
duw ze zacht en met de heupen
naar de lijm en de gepolijste scherven

maak hem uw marionette
met lijmdraden:

zet zijn eigen muren schrap
geef de niet te vilten hamer aan de niet te vilten man

(blijf van de pilaren
verniel zijn hoekjes niet)

stapel jullie stenen
bouw een bunker met opgeheven rokken
hij wil vanuit u vechten.

 

Lees meer uit de categorie Poëzie

Spiegel van Spinoza

Door Ruben Hofma

Lucas Hirsch, in de poëziewereld bekend als dichter en organisator, heeft vorig jaar een spiegel van het merk Spinoza gecreëerd met zijn derde dichtbundel, Dolhuis. De bundel toont de mentaliteit van ‘het volk’; de ongelijke behandeling van personen en groepen, de verbale en non-verbale ongegeneerdheid. De bundel is opvallend, want niet geromantiseerd, glashelder en daardoor […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper