Poëzie

Vers in de etalage

Door Jan Zwaaneveld
23 januari 2014

 

Sandwiches

Soms draag je een pruik, dan weer
een glitterjurk, je stopt me nog
een sandwich met sardientjes toe, vraagt
hoe het leven mij behandelt, vissend

naar wat er in het vuur verloren ging.
Daar heb ik nu geen antwoord op,
zwetend door het stof van jouw terrein,
ik weet wel dat

de tijd met uren tegelijk verdwijnt
maar ik heb mijn koffer nog niet uitgepakt
en jij moet eerst die pruik eens af doen
je glitterjurk uittrekken, de vraag is immers

wat er van ons overblijft.

 

 

Het gewicht van fruit

Wat niet is, maar toch
als een kameleon in de nacht
een krokodil onder water

maar dan voor altijd
adem je ergens onder een laken
warm nog, zeker weten

dat we nooit de vruchten, ach
het gewicht van zoveel fruit
en licht de wind die als een vader

de huid van de rivier streelt
waarin een visser met zijn prauw
iemands naam probeert te krassen.

 

 

Vis

Andere oever, zelfde rivier maar
met een levend wezen minder

liefde in een stroomversnelling
zie je voor de eerste keer

eten, graatmagere vis
praten met volle mond, kauwen

tasten met je tong, slikken
gebeente spuwen op de grond

lachen, scherp als een ijsvogel
de dood in de pot.

 

Over de auteur

Jan Zwaaneveld (1957) woont in Leerdam en schrijft gedichten en korte verhalen. Tot nu toe zijn er vier gedichtenbundels van hem verschenen; de meest recente daarvan is Dwaalsporen (Uitgeverij Xanten, 2014). Zijn gedichten en korte verhalen werden de afgelopen jaren gepubliceerd in onder meer De Optimist, Tijdschrift Ei, Liter, Extaze, Slang Magazine, Absint en Schoon Schip Tijdschrift. Meer van Jan Zwaaneveld is te vinden op zijn website.

Lees meer van

Vers in de Etalage: Bulgaarse honden

Door Jan Zwaaneveld

I Er valt veel te zeggen voor Bulgarijeer zijn bergen, dalen en weidenvol bloemen waar je zomaar in magverdwalen zonder toestemmingte vragen of toegangskaartjes te kopen

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de Etalage

Door Katelijne Brouwer

Fennek Met welbehagen sloop hij rond, slinks op de kussens van zijn voeten, want hij was wakker, de anderen niet. Verse eendagskuikens rook hij, hun buik nog vol eierstruif, de veertjes nat. De woestijnvos ging naar het eerste kuiken, beet de kop eraf, hapte, kauwde, smakte en zag hoe hij draden trok van de snoertjes […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper