Poëzie

Vers in de etalage

Door Cilja Zuyderwyk | beeld: Gemma Pauwels
19 februari 2014

 

Mijn opa was geen schijterd

Bijna dood, zei mijn opa en veegde
de pruimtabak af aan de rug van zijn hand
laat mij maar naar moeder gaan en
wees op een vrouw aan de muur.

Zwarte lijst, blauwe jurk, haar in een knot
stippeltjeskraag rond haar slanke hals.

Hij hoestte, sloeg zijn borrel als een vlieg
achterover. Likte zijn stoppelmond, rond
en rond ging zijn tong. Een echte Olifant
zei hij. Ik lust alleen maar jonge klare van
de Olifant.

Hij vouwde zijn servet in vieren, schoof
met de postoel naar het midden van de kamer
en scheet. Hete bliksem, zei hij nog en
stierf een heldendood.

 

Bloemkool

Ik heb een eerlijk recept. Vanzelfsprekend geheim
maar het ruikt naar spelen in de achtertuin
moesappelen en witte saus met nootmuskaat.

Een schommel met versleten touw.
Een moeder met okselhaar onder haar blote armen.
Bijna verdrinken in een huis waar liefde heerst

en oorlogstuig is opgeborgen onder de bank
die buiten staat. Verweerd zoals de meeste pijn.
Ik proef. Ik laat de dingen. De pannen blijven afgedekt.

 

Vleugelkookkunst

Eet u niet buiten met dit goddelijke weer? Nee, zegt zij,
buiten kijken we alleen maar naar de lucht.
We spotten gevleugelte. We eten binnen.

Vanzelfsprekend, wat u wilt. Het gekamde hoofd
fluistert met het witte schort.

Als voorgerecht serveren wij duif, zegt hij, zijn koeren
hebben we gebakken in zuivere olie, zijn vleugelslag
gemarineerd in het eerste ochtendgloren.

Als hoofdgerecht serveren wij vandaag een zwarte specht
op een bedje handgepelde doperwtjes en mais.

Het nagerecht bestaat uit een bavarois van vlindervleugeltjes
met verse sap van Bosbeekjuffers.

Mag ik u beide bij elk gerecht een passend glas wijn
inschenken?

 

Lees meer van

Vers in de Etalage: Cilja Zuyderwyk

Door Cilja Zuyderwyk

Durfal vandaag is ze met roze pumps naar een kruispunt toe gekropen de hakken in de lucht de buideltas onder haar gordel douchegel opzichtig in haar handen ze sproeit het pad, op haar horloge klokt ze de tijd. Ze haalt de vrouwenlimiet ze kleurt als haar rok van bedrukte mousseline omhoog waait en haar dijen […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Poëzie: Gerard Scharn

Door Gerard Scharn

  leeg tussen de kaften als de keizer naakt loopt waar iedereen de kleren ziet die hij niet draagt heeft hij zijn recht verloren en moet worden afgezet fraaie banden fraai gebonden met goud op snee leeslinten in de nationale kleuren vullen planken met een gewicht waarvan een ieder wordt geacht het woord te kennen […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper