Kort verhaal

Lucember

Door Lisette Ntukabumwe | beeld: Gabriël Kousbroek
18 november 2015

Eind september vond de finale van de Kunstbende plaats. Een van de prijzen: publicatie op De Optimist. Lisette Ntukabumwe won de derde prijs met dit verhaal. Speciaal voor deze publicatie liet De Optimist een illustratie maken door Gabriël Kousbroek.

 

Lucember staat voor een schuilplaats, waar veel gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. Een feest staat voor een bijeenkomst waarop mensen gebeurtenissen vieren. Ik sta voor jou. December, ik sta voor jou en vandaag vieren we jou.

Hoofdstuk 1: Lucy en December

Ik ben de lucht, jij bent het land. Ik de zon, jij het gras. Jij de nacht, ik jouw schaduw. Jij de zingende leeuw en de woestijn. Ik het water en de songtekst van het liedje dat jij liefhebt. Ik de parel. Jij de oester. Met jouw angsten om mij heen geslagen heb ik niks te verliezen, zit ik aan je vast zoals verf vastzit aan een schilderij. Jij bent poëzie voor mij, want poëzie zint me, verslindt en verblindt me. Jij zegt: “Ik wil bij je zijn”, en “cafuné”. Cafuné, dat is een Portugees woord voor het zachtjes strelen door het haar van je geliefde. Jij houdt van alles wat poëtisch klinkt, ik word jouw componist. Wij zijn een Griekse Y in blokletters: twee streepjes, één letter. Als een X komen wij samen. Als een O zal dat zo blijven.

 

Hoofdstuk 2: Lucember

Jij zegt: “Lucy, ik wil je lenen. Sluit je ogen, doe je schoenen uit. Je knopen los en je rits open. Doe je kleren uit, je ondergoed, en kijk me aan.” Je kijkt me aan, veegt mijn kleur aan je af, trekt mijn huid eruit, mijn bloedvaten, mijn organen en weefsels. Je rukt mijn botten uit elkaar en kijkt me aan. Je kijkt niet naar me, maar in me. Je kijkt binnen in mij en door mij heen. Je ademt me. Je houdt van mij alsof het een geheim is, alsof het zelfs geheim voor mij is. Ik hou van jou, jij houdt van mij, ik meer van jou, jij meer van mij. Dat zeg je. Jij doet me pijn, maar ik jou ook, dat zeg je. Jij zegt dat ik niet van mezelf hou, dus ik hou van jou. Ze zeggen dat mensen met grote pupillen goede mensen zijn, daarom geef ik zoveel om je. Jouw pupillen zijn zo klein. Je knijpt me fijn, je slokt me op, je slikt me in, rochelt en spuugt me uit. Ik kus je stem. Jij kust mij op allerlei plekken, vergeet zowat mijn hart. Ik vraag om jouw verhaal, jij zegt: “Maak puzzelstukjes van me en zet me zelf maar in elkaar.”

 

Hoofdstuk 3: Lucy min December

Het was een auto-ongeluk. Je bent beter af zo. Geloof me. Ik wil geen boodschappen meer doen, want in supermarkten verkopen ze kiwi’s en jij houdt van Nieuw-Zeeland. Niet dat ik thuis nooit aan je denk, maar minder plotseling. Ik herleef je, imiteer herinneringen, ik doe ons dagenlang, heel de dag, na. Ongerijmd dat de laatste dag waarop ik je zag voorgoed de laatste was. Wat zeg je tegen iemand als hij of zij er niet meer is? Ik heb liefdesverdriet, maar jij bent morsdood. Sorry. Ik ben een leek in het leven, nogal onhandig met geluk en niet zo goed in verdrietig zijn. Ik lig in bed met Waldeinsamkeit. Dat is een Duits woord voor het gevoel dat je krijgt wanneer je alleen door het bos loopt.

Optimist2

 

Hoofdstuk 4: December

Maanden gaan voorbij, het is eindelijk bijna januari. En ik vind een briefje in mijn jaszak.

Lieve Lucy…

Ik heb je vaak genoeg verteld dat ik vanbinnen koud ben. Maar jij bent als kunst, op een heel bijzondere manier wist jij mij altijd te raken. Ik wilde jouw omtrek, jij gaf me jouw oppervlakte. Lucy, ik heb zo veel vrouwen geleend. En doorgegeven, hun levens verstrooid, hun eigenwaarde verwoest. Dat was mijn werk, het moest. Met mijn leven heb ik het contract getekend. Liefde voelen kon ik niet, mocht ik niet. Wat jij met mij deed was ten strengste verboden, maar je deed het gewoon. Ik weet niet hoe ik doodgaan zal, maar de schoonheid van dit gevecht is dat het ons dichter naar elkaar toetrekt. Zonder mij ben jij veilig. Als ik blijf, Lucy. Dan trekken ze ons uit elkaar, dan leen ik je niet alleen, maar geef ik je door. Leven verstrooid, eigenwaarde verwoest. Het had anders kunnen gaan, je bent beter af zo, geloof me.

 

Hoofdstuk 5: Lucy

Die persoon die jij zoekt ben ik niet, is zij niet, is hij niet, zijn wij niet. Die persoon ben jij zelf. Als je wanhopig op zoek naar de liefde van een ander bent, ben je wanhopig op zoek naar de liefde voor jezelf. Ik leerde December pas kennen toen ik hem niet meer kende, hij droeg een masker, want hij was verminkt. Zijn hoofd liet niet zien wie hij was, noch zijn hart. December was mooi, maar vedriti. Dat is een Sloveens woord voor een schuilplaats zoeken als het regent, zodat je veilig kunt wachten tot de regen voorbij is en je weer je eigen weg kunt volgen.

December, dankjewel.

 

Gabriël Kousbroek (1965) is illustrator voor onder andere De Groene Amsterdammer, de Volkskrant en Propria Cures. Hij studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie waar hij zich specialiseerde in grafisch ontwerpen, beeldhouwen en audiovisuele kunst. Kousbroek woont en werkt in Amsterdam. In 2013 verscheen zijn graphic novel Kousbroek bij Nijgh & Van Ditmar. Meer van Kousbroek op gabrielkousbroek.nl.

Over de auteur

Lisette Ntukabumwe (1998) is een duizendpoot. Schrijven is haar tweede natuur en daar doet ze dan ook van alles mee. Liedjes, monologen, gedichtjes, scripts, kindertheaterstukken, ze heeft het allemaal uitgeprobeerd. En dat met succes! Dit jaar stond Lisette in de landelijke finale van Kunstbende in maar liefst twee categorieën: taal en theater.

Over de illustrator

Gabriël Kousbroek (1965) is illustrator voor onder andere De Groene Amsterdammer, de Volkskrant en Propria Cures. Hij studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie waar hij zich specialiseerde in grafisch ontwerpen, beeldhouwen en audiovisuele kunst. Kousbroek woont en werkt in Amsterdam. In 2013 verscheen zijn graphic novel Kousbroek bij Nijgh & Van Ditmar. Meer van Kousbroek op gabrielkousbroek.nl.

Lees meer uit de categorie Kort verhaal

Als je terug komt gaan we dat doen

Door Harm Haverman

Ik word wakker. Je foto staat op het nachtkastje. Het is het eerste wat ik zie elke dag. Elke dag word ik wakker op mijn rechterzijde. Ik zorg er speciaal voor dat jij het eerste bent wat ik zie. Soms, in mijn slaap, draai ik mij onbewust om en word dan wakker op mijn linkerzijde. […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper