Poëzie

Vers in de Etalage

Door Lars Bregonje
6 november 2015

VOOR XI JINPING

                                   Waande Xi Jinping zich

                                                  de vlinder

                                  of de vlinder zich

                                                 Xi Jinping?

De cavalerie rijdt westwaarts,

weet niets van terugkeer.

                             
                              Maak microchips

                              Maak microchips

 
Gooi jezelf van dit gebouw         dit betonnen gebouw

                                                        tussen betonnen gebouwen

en zie het grijs en groeiend

                                                       tegen regenbogen drukken.

 

 

VOOR EDWARD SNOWDEN

 

De dromedarisvormige drone

verzamelt de dromen van de kinderen in Kasjmir.

De een droomt dromedarissen.

De ander Vojna i Mir.

 

Een man in Duitsland

met halitose laat data hallucineren.

Wat is dat gegluur uit de misten?

Waar zijn de nu’s van gisteren?

 

We etaleren ons op de schouders

van onszelf, onze special guests.

Bovenop een hooischelf spelen we best veel jazz.

 

We slapen data, dromen drones.

We dromen allemaal één groot datafeest.

We zijn allemaal de jongste mens ter aarde geweest.

 

 

VOOR GHOSTFACE KILLAH

 

Ghostface, lamenteer

met je geklank. Wentel je

rond de wetenschap

dat alles analyseerbaar is.

 

Waarom is de lucht blauw?

Waarom is water nat?

Waarom knielt niemand

voor de bezieling van Judas?

 

Judasloos is de Heer zo heerlijk niet!

Ghostface, wees eerlijk:

is het brouwsel dat je brouwt écht?

Is wat kookt uit je borstkas pijn?

 

Is wat met achterlijke tanden

schokt als een geschopte schommel

en trekt aan zijn rode lid slecht?

Ghostface, als ik het was, dan zou ook ik het zijn.

 

 

VOOR SPINOZA

 

Bento, je verwart me

wonderbaarlijk:

je roosje knapt

in mijn hoofdje

en ik voel me o zo zalig!

 

 

VOOR WILLIAM HAZLITT

 

“… and thus one may ascend and descend…”

 

Hier lig je

met convexe staar en wipneus

pruimtabak verwelkomend.

 

Die vent boven je

veegt met de mouw van z’n jas

een spoor van z’n lippen.

 

Duimen drukken

tegen je schenen, je zinkt

in tapijt en wordt onder je bed geschopt.

 

Van je tekeningen wordt sneeuw gemaakt.

Je Napoleon wordt verbrand,

je goden worden verkocht.

 

Je bed is je bed niet meer.

Een raam opent: je glipt de stad binnen

en slinkt boven een schouw.

Over de auteur

Lars Ruben Bregonje (Nijmegen, 1991) schrijft gedichten en essays. Hij is masterstudent Europese Studies aan de KU Leuven in België. Als je niet van Nikolaj Gogol houdt, kun je beter geen kopje koffie met hem drinken. Bij nader inzien: Lars drinkt eigenlijk ook graag koffie met mensen die enkel de Story lezen. Lars trad op tijdens Onbederf’lijk Vers en in het Radio 1-programma Opium, waar hij een van zijn gedichten voordroeg.

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de etalage

Door Ellen Deckwitz

    BROERTJE I Langs wateraders hangt een raam in de lucht, het skelet van de bouwtekening valt weg. Holle palen, fluisterpijpjes van de hel. De zoldering houdt zijn afgestroopte klauwen dwars over de nokbalken, ik lig eronder met de handen voor de mond, hopelijk horen ze me wel. Mijn broertje neemt krakend naast me […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper