Poëzie

Sterfbed

Door Bart Smout | beeld: Mathilde Bindervoet
20 maart 2016

In de oorlog werd mijn opa
te werk gesteld
in een Duits kamp.

Een bombardement
sloeg een gat in het hek
waardoor hij ontsnapte.

‘Ik wil een zoon en een kleinzoon’,
gromde hij. ‘Ik zal niet sterven
voor ik een zoon en kleinzoon heb.’

Op vijftigjarige leeftijd
bombardeert de kanker hem
alsnog naar de klote.

Hij ligt op zijn sterfbed in het ziekenhuis
ziet me binnenkomen
op de arm van mijn moeder 
voor een laatste bezoek.

Ik heb in mijn luier gepoept.

Een reusachtige snottebel
druipt uit mijn linkerneusgat. 
Op mijn voorhoofd grote korsten, schilfers huid.

Een boterham noem ik een dodo.
Vraag me niet waarom.

Zodra ik binnen ben, gil ik 
als een valse sirene zonder uitknop:

dodo dodo dodo dodo dodo!
dodo dodo dodo dodo dodo!

Als ik het infuus in mijn klauwen krijg
is het helemaal bal.

Verpleegsters komen in paniek aangerend
mijn ma begint te schreeuwen
ik begin te janken 
alsof er geen morgen is.
Met mijn knuistjes veeg ik
de snottebel uit over mijn gezicht.

De strontlucht is niet te harden. 

Ik hoop voor mijn opa
dat het niet lang lopen was
van het Duitse kamp 
naar huis.

 

bart smout_mathilde bindervoet

Over de auteur

Bart Smout (1983) publiceerde vorig jaar zijn eerste dichtbundel 'Blijkbaar wordt het toch erger als je er niets aan doet' bij uitgeverij Geroosterde Hond. Eerder publiceerde hij de roman 'Lege Lijnen' bij uitgeverij Prometheus. Prozagedichten van Smout verschenen in onder andere Hard/Hoofd en Strak! en zijn geregeld live te beluisteren. Smout werkt als journalist en columnist.

Over de illustrator

Mathilde Bindervoet tekent vrolijke figuren en droeftoers bij andermans tekst en eigen hersenspinsels. Om haar naam aan te dikken met wat internationale allure tekent ze onder de Franse vertaling van haar achternaam: @bindrepied. Vindbaar in de virtuele wereld op: www.mathildebindervoet.nl

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de etalage

Door Irene Wiersma

Verjaardagsfeest Er wordt veel gepraat maar weinig gezegd. Iets over de taart dat-ie – uiteraard – goed smaakt en over dat die kleine alweer ra ra groot is geworden. De woorden glijden traag over geasfalteerde wegen van Monden tot Oren liften soms door naar het hoger gelegen Verbaasde Wenkbrauw en laten zich dan met het […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper