Poëzie

DE NIEUWE LICHTING: anton steen

Door anton steen | beeld: Ellis van der Does
2 oktober 2016

De Optimist vroeg de nieuwe lichting afgestudeerden van schrijfopleidingen in Nederland en Vlaanderen om hun eindwerk in te sturen. In DE NIEUWE LICHTING presenteren wij fragmenten uit dat werk en stellen wij de schrijvers van de toekomst voor. Deel 5: anton steen met gedichten uit de poëziebundel we dwalen af waarmee hij afstudeerde aan de Schrijversacademie van Creatief Schrijven in Antwerpen. Wij stelden hem een aantal vragen over zijn werk en kozen met hem drie gedichten uit.

Wat zijn de thema’s in je werk, waar schrijf je het liefst over?
Over het Onderwerp der Onderwerpen: de liefde. En over het einde van de wereld, dat zich in steeds nieuwe gedaantes blijft aankondigen. Maar interessanter dan de thema’s die ik zelf kies, vind ik de motieven en obsessietjes die zich ongemerkt in verschillende gedichten nestelen. Zo merkte ik bij het samenstellen van mijn afstudeerbundel dat er nogal wat verdwaald en rondgedoold wordt in mijn gedichten.

Wie of wat inspireert jou?
De manier waarop iemand op de trein het woord globalisatie uitspreekt: glubbullesause.
De muzikaliteit die, gewild of ongewild, in alledaags taalgebruik sluipt.
Het venijn van sprookjes.
Nachten zonder slaap, dagen zonder bezigheid.
Het rock-‘n-rollgehalte van veel Bijbelteksten.
De kleffe eufemismen van elk machtsdiscours dat dat niet van zichzelf geweten wil hebben (in de media, in de opvoeding, in de liefde).
De ondergrondse verbindingen tussen hiphop, donderpreken en hoofse lyriek.
Vertalingen van poëzie die ik voor mezelf uitprobeer (Ezra Pound, Louis Aragon…) en liedjesteksten (Bob Dylan, Georges Brassens).

Wat zijn tijdens je studie je meest leerzame valkuilen/uitdagingen/fuck-ups geweest?
Knarsetandend moest ik ontdekken…
…dat het number one cliché der schrijfopleidingen, kill your darlings, al te waar is. Anders gezegd: als je tijdens het schrijven bij jezelf denkt: dit gaat lekker, ben je waarschijnlijk niet goed bezig.
…dat je je eigen genre niet altijd kan kiezen. Ik wil al lang heel graag ook eens een stevig stuk verhalend proza schrijven, maar steeds kom ik opnieuw bij de poëzie terecht (en af en toe bij een essay). Vaak vormen de aantekeningen voor een verhaal zich om tot een gedicht of een cyclus van gedichten.
…dat wanneer medestudenten en docenten je werk goed vinden, ze dat meestal doen om redenen die je zelf niet leuk vindt. Of zelfs verdacht. En als mensen een tekst van jou slecht vinden, hebben ze vaak gewoon gelijk.
… dat een gedicht tijd nodig heeft. Je moet als dichter je ongeduld bedwingen en het lang genoeg onder de vleugels houden.

Waar hoop je over vijf jaar te staan?
Een hoofd vol ideeën en plannen dwingt tot keuzes. Een volgend poëtisch project? Een roman? Een essayistisch reisboek? Ik betrap er mezelf op dat ik vooral denk in termen van wat ik nog wil produceren, eerder dan wat ik graag gepubliceerd zou zien. Maar ik hoop natuurlijk om ook buiten tijdschriften gepubliceerd te worden. Om, met andere woorden, een uitgever te vinden.

Optimismemeter. Hoe optimistisch ben jij over je schrijfcarrière op een schaal van 1-5? Eerlijk zeggen. En do elaborate, please.
Ik ben optimistisch wat het schrijven betreft en pessimistisch als het over zoiets als carrière gaat. Niet alleen ben ik van plan om nog veel te schrijven, ik wil vooral ook beter gaan schrijven. Niet alleen oefening echter baart kunst, ook feedback en kritiek zorgen voor verbetering. Als schrijver wil je dus gelezen worden en dat lijkt met de dag moeilijker te worden, zeker voor alles wat buiten de mainstream valt. Ik heb het gevoel bezig te zijn in een niche van een niche, dus schat ik mijn carrièrekansen niet erg hoog in. Een twee dan maar?

les-playboys

ellis van der does voor Peter Hautekiet/anton steen

liefde

bozekleur

Over de auteur

anton steen (zonder hoofdletters, Kortrijk, 1963) studeerde filosofie en werkte achtereenvolgens als postbode, bibliothecaris, informaticus en lobbyist. Hij schrijft poëzie en essays. anton steen publiceerde in Kluger Hans, Streven en op ooteoote.nl.

Over de illustrator

Ellis van der Does is een Nederlandse illustrator en ontwerper gevestigd in Londen. Haar stijl is helder en fris door het gebruik van verschillende technieken en sprekende kleuren. Haar beelden bestaan vaak uit een combinatie van bestaande vormen om zonieuwe verhalen te maken. In september 2015 behaalde zij haar MA in Graphic Design Communication aan Chelsea College of Art and Design. Ellis werkt autonoom en in opdracht voor onder meer Museum of Sound & Vision, Root+Bone Magazine, Overdose.am, Girls Club Zine, Bite Me, Chanced Arm, Sister Magazine, The Carton and Staatsbosbeheer. Meer over Ellis vind je op haar website: www.ellisvanderdoes.com

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de Etalage

Door Joost Oomen

Onophoudelijk zacht jankend is het hondje doodgegaan in de schoot van Sieb de Baas Wat erg tragisch was Het hondje was wel oud maar Sieb was ook oud en een nieuwe hond zou Sieb de Baas zeker overleven Sieb werd daarna nooit meer Sieb de Baas Wel plantte hij zuring en een kronkelwilg Op de […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper