Scenario

DE NIEUWE LICHTING: Lisa van der Hoeven

Door Lisa van der Hoeven | beeld: Liedeke Taen
23 oktober 2016

De Optimist vroeg de nieuwe lichting afgestudeerden van schrijfopleidingen in Nederland en Vlaanderen om hun eindwerk in te sturen. In DE NIEUWE LICHTING presenteren wij fragmenten uit dat werk en stellen wij de schrijvers van de toekomst voor. Lisa van der Hoeven studeerde aan het RITCS School of Arts in Brussel en maakte daar de zesdelige miniserie Babel. Lees hier een paar fragmenten uit die serie!

Babel

Op zaterdag fietste ik met mijn moeder naar de markt in Rotterdam. Op die markt liepen mensen die in mijn dorp niet bestonden. De een verkocht platte broden, de andere bolle en nog andere rolde ze op. Ik zag hun lippen bewegen, maar begreep niet wat ze zeiden. Ik vroeg mijn moeder waarom niet iedereen gewoon één taal sprak. Zij zei dat de dominee dit wist: God had het gedaan.

“Daarom noemt men haar Babel, omdat de Heer daar de taal der gehele aarde verward heeft en de Heer hen vandaar over de gehele aarde verstrooid heeft.”– Genesis 11

Verwonderd over de huidige multiculturele stand van zaken in Europa en het verhaal van de dominee, besloot ik zelf een Toren van Babel te bouwen, weliswaar op papier, in de vorm van een tv-serie. Ik construeerde een micro-maatschappij, met zes gezinsleden uit verschillende windstreken. Ik blies ze tot leven en liet ze wonen in een groot oud huis aan de rand van de stad. Een onderdeel van dit onderzoek presenteer ik u hier. In het script komt namelijk ook het huis aan het woord waar de hoofdpersonages in wonen. Elke aflevering is een ander personage het hoofdpersonage en opent het huis de aflevering met een korte monoloog over huizen. Elk bezien vanuit het perspectief en wereldbeeld van het desbetreffende hoofdpersonage. Zal deze Toren van Babel overeind blijven staan?

ARENDJE / 6 JAAR / AMERIKAANS / ZWITSERS / NEDERLANDS / NAIËF STIEFBROERTJE

arendje

HUIS (VOICE-OVER)

Velen zullen beweren dat een huis levenloos is.
Een huis kan immers niet zeggen hoe het heet
het kan niet verhuizen, zijn verjaardag vieren,
hard huilen
of de planten water geven.
Een huis is van hout, steen of beton
en niet van vlees en bloed.
Sommige huizen zijn stevig en andere vallen uit
elkaar.
Sommige lijken doodgewoon en weer andere heel
bijzonder.
Eigenlijk wordt een huis bijzonder,
door de mensen die het bewonen.
Het is maar net hoe je het bekijkt.

 

SIGRID / 36 JAAR / IJSLANDS / VIOLISTE / SPIRITUELE STIEFMOEDER

sigrid

HUIS (VOICE-OVER)

Vanaf de buitenkant kun je niet altijd zien,
wat er zich binnen afspeelt.
Iets kan er rimpelloos bijliggen,
maar dat betekent nog niet dat het smetteloos is.
De planken van de vloer kunnen kraken,
maar wanneer je de taal van het hout niet spreekt,
heb je geen idee wat ze willen zeggen.
Misschien vertellen ze dat ze beschadigd zijn
en terug naar de winkel moeten.
Misschien hebben ze tranen van lang geleden
geabsorbeerd in hun vezels
en verlangen ze een luisterend oor.
Wellicht zit er een schat onder het oppervlakte verstopt
en heeft niemand dat ooit eerder begrepen.
Dan is het toch zaak
om de taal te leren
en goed te luisteren.

 

ABIGAIL / 16 JAAR / MAROKAANS / IJSLANDS / ONMOGELIJKE PUBER

abigail

HUIS (VOICE-OVER)

In een huis zijn vele plekken
waar mensen niet komen
omdat ze er niets te zoeken hebben
of omdat ze er
al eens zijn geweest.
Een huis heeft dan ook veel baat bij een welpje
dat nog nooit binnen is geweest
en met onzekere stappen
nieuwsgierig de afmetingen ontdekt.
Soms betreedt het grenzen
die voor anderen al lang waren afgebakend.
Hekjes kunnen de verboden zones afsluiten
maar uiteindelijk springt er altijd
wel zo’n welpje overheen.

 

AMIR / 15 JAAR / AFGHAANS / ONBEGRIJPELIJK PLEEGKIND

amir

HUIS (VOICE-OVER)

Huis en thuis
verschilt maar één letter
maar kan een verschil zijn
van hier
tot aan de andere kant van de woestijn.
Wanneer een mens op reis gaat
kan hij zijn bakstenen huis niet achter zich
aanslepen.
Een thuis lijkt eenvoudig te verhuizen
maar men vergeet
dat ook deze ontworteld moet worden.
Een thuis
moet eveneens de zwaartekracht trotseren.
Ieder huis heeft als doel mensen te omhullen
of beschermen tegen gevaar van buitenaf.
Maar het hoogste doel
of toch zeker van een goed huis
is om ook een thuis te zijn.

 

LIEN / 77 JAAR / NEDERLANDS / OUDE ZEUROMA

lien

HUIS (VOICE-OVER)

Wanneer een huis nog jong is
en onbezonnen
dan heeft het grote dromen
en grote vooruitzichten.
Het kan later het huis van een beroemd persoon worden
of een monument
en eeuwig voortbestaan.
Het loopt alleen niet altijd
hoe het huis het voor zich zag.
Het huis wordt een keer beschadigd
en is dan minder waard.
Of niet alle kamers worden gebruikt
zodat ze ontoegankelijk worden op den duur.
Zo wordt een huis oud en wijs
en moet leven met zichzelf en zijn gebreken.
Het is gebleken
dat het daar uiteindelijk
altijd in slaagt
wanneer het niet denkt aan wat het had willen doen
maar wat het nog in het vooruitzicht heeft.

 

JAN -AREND / 46 JAAR / AMERIKAANS / NEDERLANDS / WORK-A-HOLIC PA / METEREOLOOG

arend

HUIS (VOICE-OVER)

Sommige mensen zeggen:
een huis is niets meer dan hout
steen, staal en glas.
Dat is alles wat ik zie
en dus is het ook alles wat het is.
Ik ging bij mijzelf te rade
dat zou best zo kunnen zijn.
Wanneer mensen mij verlaten
en niemand naar mij kijkt
dan ben ik niet meer dan een hoopje stenen.
Dus maak mij maar kapot.
Ik wil ook wel weer wat anders zijn.
Want als ik daarboven weer de vogels
in zo’n georganiseerde staat zie
dan kan ik zo verlangen naar het leven
van een V-formatie.

Over de auteur

Lisa van der Hoeven (1993) studeerde deze zomer af aan het RITCS School of Arts in Brussel. Als afstudeerwerk schreef ze het begin van een zesdelige miniserie BABEL. Het liefst zou ze ooit professioneel brievenschrijfster van beroep worden. Ze houdt van buitenbeentjes, de zee en oude mensen die zich weer kunnen verwonderen over de wereld als kinderen.

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper