Poëzie

De stilist: Sonnetten

Door Paul Bezembinder | beeld: Zep de Bruyn
18 januari 2017

Sonnet

Ik vergelijk u met een winternacht
op een bevroren industrieterrein,
waar ondanks neonlicht en sterrenpracht
alleen nog maar faillissementen zijn.

Soms kondigt winternacht de lente aan
en tonen sterren wat de toekomst brengt,
soms weet een mensenhart weer op te staan,
hoezeer beschadigd ook, hoe ook gekrenkt.

Maar úw, uw winterkou hield eeuwig aan,
zij hield mijn ziel gevangen in de tijd,
de tijd die verder ging maar mij liet staan,
een nunc stans van verbittering en nijd.

U bent op zoek naar warmte, keer op keer,
ik ook, maar ik kan niet ontdooien meer.

 

Voor Bloeme

Zij is de mooiste tulp van heel het land,
zó mooi dat ooit hier een verlicht despoot
voor één moment met haar een diamant,
nee, meer, een zak vol diamanten bood.

Zij heeft de klasse van gewreven stof,
van landschapjes op rupsenzacht satijn,
van heel de bloemenweide van mijn hof,
zij is mijn onbeschreven blad velijn.

Haar kosmisch tuinman is een waar genie,
hij schonk haar goud, fluweel en draperie,
haar huid is zachter dan het duurst velours.

Haar grootste trots is een tevreden klant,
dag in dag uit gaat zij van hand tot hand,
als meisje van plezier in Club l’Amour.

 

Over de auteur

Paul Bezembinder studeerde theoretische natuurkunde in Nijmegen. In zijn poëzie zoekt hij in vooral klassieke versvormen en thema's naar de balans tussen serieuze poëzie, pastiche en smartlap. Voorbeelden van zijn gedichten (Nederlands) en vertalingen (Russisch-Nederlands) zijn te vinden op zijn website, www.paulbezembinder.nl.

Lees meer uit de categorie Poëzie

Mijn kleine einde

Door Benjamin de Roover

Ik verborg mijn lof onder een helm als een helmbos en was als loden leerling verworpen aan de zelfkant van een ongekruiste Schelde Tot de neus gehurkt in barre humus  werd er ten slotte nog één ding gegromd onze nacht is daar, maar als de zon vermomd Er is nu niemand dan de zon  

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper