Poëzie

poëzieweek 2017: Coen Cornelis

Door Coen Cornelis | beeld: Mathilde Bindervoet
27 januari 2017

Angst

ik ben bang voor connotaties
vooral ’s avonds
als ik met wanten en sjaal
door het stadspark wandel
helemaal alleen
plots een drukkend gevoel krijg
akelig priemende ogen
in mijn onbeschermde rug

en ik weet
hier liggen connotaties op de loer
maar ik weet niet van welke aard
hebben ze een afgerichte dwangneurose
vlindermessen, pepperspray?

vooral de negatieven vind ik eng
als ze zich stiekem via mijn broekspijp opwerken
zich in mijn knieholte vastbijten als bloedzuigers
zich daar langzaam ontwikkelen,
in de zomer voor iedereen zichtbaar zijn

dan ben ik bang
dat ik van betekenis beroofd
onduidelijk, dubbelzinnig, arbitrair
leeggezogen en bleek achterblijf
(dat niemand meer met me om wil gaan)

banger nog ben ik voor filosofen
die mij met rubberen handschoenen vastgrijpen
en grondig, hartstochtelijk herdefiniëren

ode aan de mogelijkheid tot bichondrische uitwisseling

ik was vergeten hoe de chronoplastische spiegeling
van het gasoppervlak fata morgastisch de herinnering aan jouw afschuw
op doet roepen
als het visioen van een vargheist doet het me kraken
zodat mijn botpulverstof
volledig opgesnoven nu verlichting geeft
je bent de zuiverste van mijn levende verbeeldingskracht

kom tevoorschijn uit de nacht

laat me leven in je cilindrische invloedsfeer
ik zou mijn pincetvingers in de plakkerigheid van je liefde willen steken

ik graaf ons een incubatiecocon, een liefdesgraf

laten we samensmelten in het donker
laten we ons bichondrisch kanaal voor elkaar ontsluiten
laten we samen langzaam stervend leven

in de uiterste domeinen van de ge-endorfineerde kerkers der chroomstasis
zal ik je mijn meest ware, diepe, liefste liefde geven

Over de auteur

Coen Cornelis is dichter en toneelschrijver. Hij probeert poëzie, toneel en science fiction te mengen tot het ultieme, allesvernietigende kunstwerk van groteske genialiteit. Hij schrijft liefdesgedichten op maat (bij hem te bestellen), werkt momenteel aan het toneelstuk De Robot Discipel voor het Bellevue Lunchtheater, en is meervoudig NK Poetry Slam-deelnemer. Ook schreef hij teksten voor Blue, een videoperformance van Marijn Brussaard (vanaf 17 februari te zien in Theater Frascati), en gaat hij schrijven voor De Futurist, de sciencefiction-tegenhanger van dit magazine.

Over de illustrator

Mathilde Bindervoet tekent vrolijke figuren en droeftoers bij andermans tekst en eigen hersenspinsels. Om haar naam aan te dikken met wat internationale allure tekent ze onder de Franse vertaling van haar achternaam: @bindrepied. Vindbaar in de virtuele wereld op: www.mathildebindervoet.nl

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de Etalage

Door Anouk Smies

Intellect Ik ken je uit bibliotheken met nerfvrije banken Hypersonisch maakt je brein een geluid als mijn Jack Russell die houtduiven uit de takken blaft Linten tussen boeken waar het ongeziene zich uitbuiten laat Een plein waar een hoerenloper woont met geknotte bomen langs de oude straat   Conclusie Een stigma liet zijn lijmvlek na […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper