Kort verhaal

Stijlestafette: Howl

Door Harm Hendrik ten Napel | beeld: Nastia Cistakova
11 januari 2017

Voor onze themamaand De Stilist vroegen wij deelnemers van De Stijlestafette om een variatie à la Queneau op onze oertekst te schrijven.

Ik zag de gemiddelde geesten van mijn generatie kloten met een fietsslot, verdrietig piekerend en koud,
            zich over blanke kinderzitjes hangen ’s nachts op zoek naar een heilzame sleutel,
            slap kotsende millennials verlangend naar een jeugdig leuk verdrijf van de strenge tijden van de machinerie van de dag,
            die bourgeois en stijlvol en met vierkante ogen en van verderop bekeken worden door de sociaal langharige jongeren voor het ontzuilde café fantaserend over opstand,
            die opschrikken ten Hemel op de brede brug omdat ze Liberale stationwagons horen remmen in de slecht verlichte straten,
            die uitstappen en stampen in boze doodse stilte dromend over een weiland en Koplandse vrede tussen de kruideniers en boeren,
            die uit hun bed wakker zijn gebeld door verveling & geblubber echoënd in hun half-ontwaakte hoofd,
            die fietsen lostrekken van natgeappte balustrades, huismoeders in een bijrijdersstoel duwen en overschreeuwen het Trillen van hun hart,
            die elkaar pakten op hun publieke armoe, teruglopend over de Singel met trek in dier op het Centraal Station,
            die niet zoenen voor zichzelf noch elkaar betasten in Paradiso maar sterven, boeten voor hun zwembandjes dag in dag uit
            met agenda’s, met koffie, met dagelijkse dagdromen, met malt en gelul en eindeloos balen.

howl

Over de auteur

Harm Hendrik ten Napel (1991) is schrijver, filosoof en boekverkoper. Hij publiceerde eerder in Hollands Maandblad en De Revisor. En hij is mede-oprichter van Klecks, plaats voor literaire kritiek.

Over de illustrator

Als je olie, vuur en een handgranaat op een hoop gooit, krijg je Nastia. In haar vrije tijd maakt ze graag lange wandelingen langs beerputten en tekent ze ongemakkelijke tekeningen die mensen zich rot laten voelen.

Lees meer uit de categorie Kort verhaal

Een perfecte dag voor het zeeaquarium

Door Toon Karakter

Jona Ik wist nooit dat je kaviaar tussen duim en wijsvinger aan de bovenkant van je hand moest eten. Dat heeft iets met de temperatuur te maken. De steur zwemt al sinds de prehistorie in de Amoer maar toen de hebberige klauwen van de vrije markt zelfs tot in Siberië bleken te reiken was het […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper