Stijlestafette: Howl

Door
11 januari 2017

Voor onze themamaand De Stilist vroegen wij deelnemers van De Stijlestafette om een variatie à la Queneau op onze oertekst te schrijven.

Ik zag de gemiddelde geesten van mijn generatie kloten met een fietsslot, verdrietig piekerend en koud,
            zich over blanke kinderzitjes hangen ‘s nachts op zoek naar een heilzame sleutel,
            slap kotsende millennials verlangend naar een jeugdig leuk verdrijf van de strenge tijden van de machinerie van de dag,
            die bourgeois en stijlvol en met vierkante ogen en van verderop bekeken worden door de sociaal langharige jongeren voor het ontzuilde café fantaserend over opstand,
            die opschrikken ten Hemel op de brede brug omdat ze Liberale stationwagons horen remmen in de slecht verlichte straten,
            die uitstappen en stampen in boze doodse stilte dromend over een weiland en Koplandse vrede tussen de kruideniers en boeren,
            die uit hun bed wakker zijn gebeld door verveling & geblubber echoënd in hun half-ontwaakte hoofd,
            die fietsen lostrekken van natgeappte balustrades, huismoeders in een bijrijdersstoel duwen en overschreeuwen het Trillen van hun hart,
            die elkaar pakten op hun publieke armoe, teruglopend over de Singel met trek in dier op het Centraal Station,
            die niet zoenen voor zichzelf noch elkaar betasten in Paradiso maar sterven, boeten voor hun zwembandjes dag in dag uit
            met agenda’s, met koffie, met dagelijkse dagdromen, met malt en gelul en eindeloos balen.

howl

Lees meer van

Interview: oud-redacteur Ferdinand Lankamp

Door

In het kader van het 10-jarig jubileum van De Optimist zetten we graag enkele oudgedienden in het zonnetje. Maak kennis met Ferdinand Lankamp. Tot hij afgelopen zomer besloot zich volledig te richten op zijn aankomende romandebuut was hij 2,5 jaar lang redacteur voor De Optimist. Hoe ben je bij ons terechtgekomen? Ik ben tijdens mijn […]

Lees meer uit de categorie

Tiewrap

Door

Die ene keer dat Simon zijn hand op mijn billen legde, hoopte ik nog dat het per ongeluk was. Sommige dingen wil je gewoon niet, ze mogen niet gebeuren. Simon was veertien jaar en ik tweeëndertig. Door een enorme groeispurt waren zijn kleren allemaal net iets te klein. Versleten knieplekken zaten bij al zijn broeken […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper