Poëzie

Poëzie: Dorien Dijkhuis

Door Dorien Dijkhuis | beeld: Renske van Enckevort
1 mei 2017

Hoe dingen samensmelten

De onderste plank van boekenkasten doet altijd denken aan de dood, ook als er alleen maar lichte titels staan. Omdat er in een vorig leven een zwarte kat met gele ogen in verdween om ongemerkt te sterven.

Bij ‘cupmaat’ zie ik steeds zijn vingers behendig bezig met tabak, zijn tong die als een naaktslak langs het vloeitje gleed. Een sigaret liegt niet, zei hij, die weet de perfecte vorm van tieten. Dat was de avond dat ik begon met roken.

Zeg ‘Utrechtse Heuvelrug’ en ik denk aan de verkrachter. Vanwege bochels, venusheuvels, vluchtende konijntjes, sporen in rul zand. De tunnel waar we doorheen moesten van school naar huis, die lange waar het altijd waaide, wind met mannenhanden aan je kleren trok, het griezelige groene licht, gesloten ogen op de wanden. Ze zeiden dat dat rust uitstraalde, maar ik dacht alleen: gaat het nu mis dan blijven ze dicht.

De moeder die vaak wegkeek. Zoals bij de koude vinger van de oom die toen je tien werd tergend traag twee strepen trok over de huid boven je broeksband en fluisterde: weet je dat je een kruisje op je rug krijgt als je tien wordt?

Halfgoden

vroeger ging groeien geleidelijk, laag over
laag zoals schelpen kalk aanzetten, bomen
ringen verzamelen of je vader de groeistreepjes
op de muur van je kinderkamer

je bereikte vanzelf de plek waar je aan zou komen
zolang je maar naar het licht bleef draaien, als kruiden
in de vensterbank

als halfgoden joegen we de zon achterna: half mens
half auto, zo trokken we Europa door
mijn moeder die de kaart op de kop hield, steevast zei
dat het hier ook mooi was wanneer we weer eens
fout waren afgeslagen, wegen bereden
die in de vouwen van de kaart waren verdwenen

op het strand trok je een lijn in het zand, zei
‘hier begint ons verhaal’, maar alles was er al, ook
wat nog niet bestond, zoals je borsten
in een op de groei gekochte bikini

en alles is er nog: de groeistrepen op de wand,
de onzichtbare wegen en de gele plek in het gras
waar de tent heeft gestaan

Over de auteur

Dorien Dijkhuis schrijft poëzie, proza, essays en reisverhalen. Eerder publiceerde ze literair werk in Tijdschrift Ei, Het Liegend Konijn, Passionate Platform, De Optimist, Bouillon!, Hard//hoofd en Extaze. Voor Passionate reist ze naar plekken die een rol spelen in de wereldliteratuur en schrijft daarover reisverhalen in de serie Literaire Bestemmingen. Vind haar via doriendijkhuis.nl.

Over de illustrator

Renske van Enckevort is beeldend kunstenaar en schrijver. Ze woont en werkt in Amsterdam.

Lees meer van

Kiespijn

Door Dorien Dijkhuis

‘Tanden hebben zorg nodig, meneer Jacobs,’ zei de tandarts. Ze inspecteerde met een spiegeltje aan een lange steel de binnenkant van zijn mond. ‘Net als bloemen in een vaas.’ Haar neus stak boven het mondkapje uit, het puntje bewoog wanneer ze sprak. ‘Die moet je schuin aansnijden zodat ze genoeg voeding kunnen opnemen.’    Haar […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Wout gebruikt… Oproepfuncties

Door Wout Waanders

Wout Waanders stift maandelijks een gebruikshandleiding tot een gedicht voor De Optimist. Dit keer gebruikte hij een telefoon.   

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper