Interview

Arnoud Rigter: ‘Het antwoord op al uw existentiële vragen luidt: neen’

Door Sophie Kok | beeld: Saskia Janssen
23 januari 2018

Hij schrijft regels als ‘Veel vrouwen zijn mijn moeder niet’, ‘Ooit bestond er alleen maar buitenlucht’ en ‘Het blijft gehannes met Gods privacy’. De vijfde NK-finalist die we hier aan jullie voorstellen is Arnoud Rigter. Zijn werk gaat veel kanten uit, maar heeft eenvoudigweg tot doel ‘een existentiële zonnesteek door jouw stuit te laten gaan’. 

Hoe ben je in aanraking gekomen met poetry slam en hoe kwam je erbij hier zelf aan mee te gaan doen?

Sinds ik ermee in aanraking ben gekomen is mijn tong gaan bollen, met als bijwerking dat ik raar ben gaan praten. Sindsdien smaakt de thee scheefingezonken. Dit alles ervaar ik als geestverruimend en bloedverdunnend. Zodoende doe ik graag nog één keertje mee.

Hoe zou je je werk/stijl typeren? Wat zijn terugkerende thema’s bijvoorbeeld?
In mijn werk komen relatief veel snelwegen voor die stinken naar Duitse wierrook. En schuimvorming. En whisky die smaakt naar flessenpost uit het dodenrijk, dagdromend biefstuk, en de doordruk van mijn jeugd in mijn motoriek.

Schrijf je je teksten met het podium in gedachten?
Het meeste wat ik schrijf doe ik niet op podium. Maar sommige teksten laten zich lekker loszingen op podium, met muzikaliteit en humor.

Waar haal je inspiratie vandaan? 
Uit de pokerface van mijn kat. Of de pokerface van zo’n vaalblauwe hemel, onverschillig… het verklapt niets. Tja, daar komt taal van.

Hoe ga je om met plankenkoorts? Of ben je een podiumbeest in hart en nieren?
Het liefst heb ik wat spanning om scherp te blijven, maar niet teveel want daar word ik weer slordig van. Ik probeer dat te doceren met hulp van mijn hart en nieren.

Wanneer noem je je eigen optreden geslaagd?
Er moet natuurlijk wel een stukje oerboem uit jouw tandplak worden losgetrild, anders is ’t slappe hap.

Hoe ga je je voorbereiden op de finale van 26 januari? (Zit er een bepaalde opbouw in je set? En hoe bereid je een finalebattle voor?)
Ter voorbereiding herinner ik me er aan dat er ooit alleen maar buitenlucht bestond. Ergens schijnt een buikademhaling te bestaan en een innerlijke grinnik – die probeer ik aan te boren. Performen gaat beter met jubeltenen.

We begrijpen dat je je geheime wapen voor de finalebattle hier niet gaat onthullen, maar kun je alvast een subtiele hint geven?
Het werkt goed tegen de hik. Neem je lasbril mee.

Tegen/ met wie zou je het liefst in de finalebattle van het NK Poetry Slam terechtkomen? 
Tegen H. H. ter Balkt, om me door zijn beelden en zijn bas te laten vermorzelen. Maar dat ligt lastig sinds zijn dood.

Wat zijn je ambities op schrijf- en optreedgebied?
Wereldvrede. Bijvoorbeeld middels de uitvinding van de ballon met twee tuutjes – om samen op te blazen en samen een knoop in te leggen. Ik doe wat ik kan.

Hoe ziet je dagelijkse leven eruit, waar hou je je (verder) allemaal mee bezig?
Stiekem ben ik ook trainingsacteur en moet daarvoor beroepsmatig boos of verdrietig zijn. Maar ik steek vooral tijd in dichten en multidisciplinaire projecten. Zo treed ik op met een muzikant, vloerprojecties en hoofdtelefoons (IKEGO) en met een danseres (Gratis Walhalla).
Hier staat een audio-collage van projecten waaraan ik de afgelopen tien jaar heb gewerkt.
En wees welkom op www.arnoudrigter.nl.

Wat is de leukste reactie die je naar aanleiding van een optreden hebt gekregen van een jurylid of iemand uit het publiek?
Een begrijpelijke blik van een kind.

Als je jezelf als slammer in één van je eigen dichtregels zou moeten samenvatten, welke zou dat dan zijn?
‘Het antwoord op al uw existentiële vragen luidt: neen.’

Wil je het orakel Arnoud Rigter live aanschouwen, koop dan hier een kaartje voor de finale van het NK Poetry Slam.  

 

Op uw bord ligt
dagdromend biefstuk
nog voor de vork.

Het dagdroomt zich een muziekstuk
in de vorm van een koe en
zwijgt als de vork prikt.

Bij de inname beargumenteert
het niets met het oog op alles
en toont empathie subtiel.

Op de tong opteert
het machtsposities
totdat het smaakt.

Biefstuk heroverweegt de noodzaak
tot schemering in verbeelding
nog voor de kaken.

Tijdens keelglijden is het passief.
In staat van gelatenheid kan het
zich wijsheid en vrijheid permitteren.

In maagsap droomt het muziek in elf losse delen.
Vrees niet bij uw slikken te worden opgeslokt maar
vertrouw er op dat uw neuriën nu integer is.

 

 

Over de auteur

Sophie Kok is redacteur bij De Optimist.

Over de illustrator

Saskia Janssen illustreert als freelancer onder de naam Studio Ski. In 2016 studeerde ze af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht als illustrator. Haar fascinaties liggen bij het alledaagse. Inspiratie haalt ze bijvoorbeeld uit de treurigheid van decoratie en het ongemak op feesten en partijen. Naast het maken van deze portretjes voor het NK Poetry Slam heeft ze werk gemaakt voor o.a. Into The Great Wide Open, HKU, Trouw, De Dakhaas en de Optimist. Meer werk zien? ga naar: haar website

Lees meer van

Asha Karami: ‘Poëzie is voor mij een manier van actie of verzet’

Door Sophie Kok

Om rond te komen heeft ze drie verschillende banen: ze is jeugdarts, ringarts bij vechtsportgala’s en yogadocent. Maar haar hart ligt bij de poëzie. Asha debuteerde in 2017 met gedichten in de literaire tijdschriften nY en de Poëziekrant, won de jaarfinale van de Festina Lente Poëzieslag en staat vrijdag 26 januari in de Finale van het […]

Lees meer uit de categorie Interview

Kunst op je kop

Door Mark Schoones

Foto’s: VETTE PETTEN Een jongen met halflang donkerbruin haar speert met samengeknepen ogen op  zijn omafiets over de Amsterdamse Herengracht. Hij racet zonder om zich heen te kijken een brug over en brengt zijn fiets vlak voor mijn neus tot stilstand. Een luide begroeting later sta ik oog in oog met Emanuel Francken; één van […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper