De Regelname

De Regelname #5 Coen Cornelis

Door Coen Cornelis | beeld: Evelien Cambre
12 juni 2018

Klecks – hét platform voor poëziekritiek – en uw geliefde podium voor hedendaagse poëzie, De Optimist slaan de literaire handen ineen en presenteren de reeks ‘De Regelname’. Eens per twee maanden vragen we een dichter welke regel hij of zij zelf geschreven zou willen hebben – en waarom. En we vragen hem of haar met die regel iets nieuws te schrijven, dat op ‘De Optimist’ wordt gepubliceerd. Een creatief-kritische kruisbestuiving, dus, bestaande uit een interview en een gedicht.
 
In deze aflevering: Coen Cornelis koos voor deze regels van Boris Ryzhy :
Als ik terugkom uit Nederland, geef ik je Lego,
en dan bouwen we samen een prachtig kasteel.
Je kunt jaren en mensen tot terugkeer bewegen,/

en ook liefde – wat zeg ik, er is nog zoveel.’
Met deze regels schreef Coen een nieuw gedicht. Waarom? Zie hier het interview!


Als ik terugkom uit Nederland, geef ik je Lego,
en dan bouwen we samen een prachtig kasteel.

ik droom van mijn vader die nog altijd leeft
op handen en knieën kruipend
over grond, over water
brengt hij haartjes en korrels zand aan
in de perfectie van het nu
waar we zoeken, onze ogen op de straat
speurend naar details
hier is de grond, hier de wereld
en hoe verder ik naar beneden kijk
hoe meer ik van mezelf tegenkom
ik ben hier
dit moment is Gods tegenwoordigheid
een tijd waarin ik ontdek dat ik mijn vader ben
met elke stap meer volledig
al is zijn zwarte haar voorgoed verloren
ik heb mijn hand er nog een laatste keer doorheen gehaald
maar nu ik mijn vader ben
mis ik hem niet langer
en voeg ik sigarettenpeuken toe aan een mozaïek
waarvan de lelijkheid door moet gaan
voor onverteerde schoonheid, te rauw voor de ziel
ik sluit een pact met de duiven
dat ze luisteren als ik mijn Russische zinnen deel:

Je kunt jaren en mensen tot terugkeer bewegen,
en ook liefde – wat zeg ik, er is nog zoveel.

 

Over de auteur

Coen Cornelis is dichter en toneelschrijver. Hij probeert poëzie, toneel en science fiction te mengen tot het ultieme, allesvernietigende kunstwerk van groteske genialiteit. Hij schrijft liefdesgedichten op maat (bij hem te bestellen), werkt momenteel aan het toneelstuk De Robot Discipel voor het Bellevue Lunchtheater, en is meervoudig NK Poetry Slam-deelnemer. Ook schreef hij teksten voor Blue, een videoperformance van Marijn Brussaard (vanaf 17 februari te zien in Theater Frascati), en gaat hij schrijven voor De Futurist, de sciencefiction-tegenhanger van dit magazine.

Over de illustrator

Evelien Cambré (1991) is freelance illustrator. Vanuit Antwerpen verhuisde ze naar Groningen, waar ze in 2016 aan Academie Minerva afstudeerde in Illustratie. Haar werk bevindt zich voornamelijk in het journalistieke kader, waarbij elke illustratie een onderzoek is naar de elektriciteit tussen de geometrische regels en de onvoorspelbaarheid van tekenen met de losse hand. Zie Eveliens Instagrampagina.

Lees meer van

poëzieweek 2017: Coen Cornelis

Door Coen Cornelis

Angst ik ben bang voor connotaties vooral ’s avonds als ik met wanten en sjaal door het stadspark wandel helemaal alleen plots een drukkend gevoel krijg akelig priemende ogen in mijn onbeschermde rug en ik weet hier liggen connotaties op de loer maar ik weet niet van welke aard hebben ze een afgerichte dwangneurose vlindermessen, […]

Lees meer uit de categorie De Regelname

De regelname #2: Martin Rombouts

Door Martin Rombouts

Klecks – hét platform voor poëziekritiek – en uw geliefde podium voor hedendaagse poëzie, De Optimist slaan de literaire handen ineen en presenteren de reeks ‘De Regelname’. Eens per twee maanden vragen we een dichter welke regel hij of zij zelf geschreven zou willen hebben – en waarom. En we vragen hem of haar met […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper