Poëzie

Murphy

Door Ramon van den Dungen | beeld: Floor van Meeuwen
6 juni 2018

Het kan wel zijn, bromt hij, dat je denkt dat appels
naar de sterren vallen, auto’s op de zon af rijden,
geluk te vangen is als krabben in de haven,
terwijl je lief een duinkwarktaartje eet.

Hij trekt een grijze haar uit zijn linkeroor.

Leuk hoor, dat je lach is afgestoft, je vleugels stevig
vastgesjord, je hoofd vooruitgesneld om te geloven dat
nu echt, ja deze keer echt –

Hij veegt een kledder snot af aan mijn stoelpoot.

Weet je, de vlinderslag wordt nauwelijks nog gezwommen,
midzomernachtverhalen niet langer zelf verzonnen, mijn laatste
schildpad is gestikt in plastic dat ik niet op tijd gerecycled had.

Ik aai zijn kale hoofd tot hij in slaap valt op mijn schoot.

 

 

Over de auteur

Ramon van den Dungen (1970) is echtgenoot, vader, dichter, kunstverzamelaar, muziekliefhebber en bankier. Hij woont in Haarlem en heeft een cursus poëzie gevolgd aan de Schrijversvakschool te Amsterdam. Ramon heeft een aantal gedichten gepubliceerd in Meander, alsmede in verzamelbundels van de Openbare Bibliotheek Amsterdam en de Haarlemse Dichtlijn. Hij is oprichter en actief lid van het dichterscollectief ZeppPoetry, dat elke tweede maandag van de maand bijeenkomt in Amsterdam. Ramon werkt momenteel aan zijn eerste dichtbundel.

Over de illustrator

Floor van Meeuwen is een illustrator die graag tekeningen maakt over fruitvliegjes, autobanden, patat, rododendrons en andere dingen die op de aarde bestaan. Instagram: https://www.instagram.com/floorvanmeeuwen

Lees meer uit de categorie Poëzie

Beeldgedicht – Gelukkige Mensen

Door Martine Eshuis

Een nieuwe maand, een nieuw beeldgedicht van Martine Eshuis!  

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper