Gedichtendag

De juffrouw van de balie
Kijkt de dichter fronsend aan:
“Plakband, zegt u. Waarvoor dan wel?”

De dichter legt haar uit
Dat hij een poster met gedichten
In het stadhuis hier op wil hangen.

De juffrouw van de balie baalt
Maar pakt de telefoon en belt
Naar niveau 1, naar niveau 2, naar niveau 3, naar niveau 4,
En nog veel hoger,
Misschien wel naar god zelf,
Tot iemand haar een antwoord geeft:

“Wie is die man?
Wat wil die man?
Een blad met wàt?
Hoezo Gedichtendàg?
Nu ja, het kan,
Met formulier B 12,
In viervoud
En één maand van te voren.”

De nood is groot
Maar de redding is nabij
Want zie:
Een glazen deur glijdt zoemend open
En daar verschijnt de burgemeester.

De juffrouw van de balie
Schiet als de weerlicht naar hem toe.

“Plakband?” zegt de burgemeester,
“Wel, gééf die man toch plakband,”
Dan, met een minzaam knikje
Verdwijnend in de lift,
Op weg naar niveau 1, naar niveau 2, naar niveau 3, naar niveau 4,
En nog veel hoger,
Misschien wel naar god zelf.

En binnen één minuut is dan de poster opgehangen,
Een lot waaraan de dichter zelf
Gelukkig nog ontkomt.