Near-life Experience

Door admin
21 juli 2009

Willem Jansen werkt wat illustraties betreft het liefst met verhalen: hij maakt illustraties bij bestaande verhalen en graphic novels, beeldverhalen. Vers afgestudeerd aan kunstacademie St. Joost te Breda is Willem een baby die heeft leren kruipen. Nu staat hij voor een tijd waarin dit lopen moet worden; rennen.

Over deze expo voor De Optimist vertelt Willem:

“Dit zijn acht illustraties en een coverontwerp die horen bij de cultroman Fight Club (1996) van schrijver Chuck Palahniuk, een boek dat kritiek levert op de consumptiemaatschappij. Mensen streven naar perfectie; een luxe appartement vol design schmuck; een sportschoolfit lichaam zonder schrammetjes/littekens/mankementen. Hoeveel weet je van jezelf als je nog nooit gevochten hebt? Wil je sterven zonder littekens, zonder ooit écht geleefd te hebben? Deze kritiek en de strijd tegen perfectie wilde ik in beeld brengen. Ik koos daarvoor momenten uit het boek die aansloten bij mijn standpunt dat veel mensen het grootste deel van hun leven bezig zijn met dingen die ze niet leuk vinden en daardoor niet al het mogelijke uit hun leven halen, en maakte daar vervolgens imperfecte beelden bij.
Ik maakte tekeningen en maakte ze daarna kapot. Ik scheurde er randen af, stak ze in brand, gooide er inkt en verf overheen en schreef erop. Ik liet de controle los; het beeld was niet meer heilig. Als er een druppel verkeerd viel, een rand te ver afscheurde, dan was het zo. Ik maakte niks opnieuw, wilde niks opnieuw maken. Het moest niet perfect en mooi en netjes en af zijn. De tekeningen moesten karakter hebben, er doorleefd uitzien; vluchtig; imperfect. Ze moesten zijn.”

wtjansen@gmail.com


Lees meer van

De Optimist eet…

Door admin

De Optimist eet; eet je mee? In het kader van onze thema-maand over eten laten we schrijvers, dichters en redacteuren vertellen wat hun favoriete ‘eet-fragment’ is in woord, beeld of geluid. Hieronder schrijver Willem Claassen over de boterham met spek van Wipneus en Pim, boekredacteur Rebecca Wilson over ‘The Fish’ van Lydia Davis, schrijver Roos van […]

Lees meer uit de categorie

De dag van morgen

Door

Het was alweer even geleden sinds de dag was aangebroken, maar Katya Petrovna lag nog in bed. Door het enkele raam van haar zolderkamer scheen de zon vrij naar binnen. Voor het raam hing geen gordijn dat het licht had kunnen dempen, de slaap verlengen, de nacht bewaren. Na ieder nieuw etmaal viel de dag […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper