Lumineus – Janneke de Jong

Door
26 oktober 2010

Tja.. geleefd, er op los geleefd, of doorgeleefd
desnoods, mag dat ook? Want ‘doorleven’ zijn die momenten als
wind in je haren, al heb je wind tegen. Het zijn die momenten
waar mensen en gebeurtenissen plots tegen je opvliegen of
ineens naast je rijden. Zelfs meerijden. Het is daar waar je
niet vormgeeft en niet afneemt waar ineens die schuldloze en
tijdloze verassingen lijken op te duiken…

Bovenstaand citaat komt uit één van de teksten in Fuck You Sunset, het boek dat onderdeel vormt van het afstudeerproject van Janneke de Jong (KABK Den Haag). Zij vroeg aan zes jonge mensen wat vrijheid voor hen betekent. Het project werd gepresenteerd door middel van een installatie omgeven door het atmosferische geluid van een krakende autoradio in het schemerdonker. Koude portretten van jongeren breken het ritme van desolate landschappen die direct doen denken aan broeierige roadmovies als Thelma en Louise, Natural Born Killers en Fear and Loathing in Las Vegas. De isolatie die uit de landschappen spreekt is even voelbaar in de portretten. Jonge mensen; kwetsbaar, uitgekleed, zonder de opschmuk en camouflage die hun voortdurend wordt aangereikt in de vorm van een nieuw paar sneakers, een opgeschoren kapsel, een tatoeage of een twitter-account. En zo wordt ook het gekoesterde verlangen van de jongeren duidelijk: ontsnappen. Ontsnappen aan de informatie-overload en die zware deken van prestatiedruk en keuzestress. Wie wil niet het basale van het strijklicht van de avondzon op zijn huid voelen vleien, de pure zilte zeelucht opsnuiven, de augustuswind je haar op laten tillen, het pedaal van je Chevy intrappen en gedachteloos olifanten in de bergen fantaseren zoals Hemingway. Je wilt je eigen leven vormgeven. Niet meer hoeven voldoen aan andermans verwachtingen, of ingewikkeld gevlochten knopen doorhakken.

Het wrange eindoordeel is evenwel eensluidend dat echte vrijheid niet bestaat.  Alleen in een vrije val, of de uiteindelijk onvermijdelijke intrede van de dood. Net zoals de karakters in de roadmovies zo vaak eindigen. Janneke laat ons nu even niet ontwaken uit die illusionaire compositie. Ze presenteert ons leven in de vorm van uitgerekte landschappen als plekken die de wegen van de ontsnapping herbergen. Waar die wegen naartoe leiden is even onzeker als die vrije val, maar het maakt niet uit want je wordt niet ingehaald via kronkelige zijwegen. Je bent voor even helemaal vrij. Je steekt je middelvinger op in het oneindige en schreeuwt: Fuck you sunset.

 

Het project Fuck You Sunset is genomineerd voor een TENT award en het begeleidende boek is bekroond met een eervolle vermelding voor de Fotoprijs 2009-2010. Dit, en ander werk, is te zien op de website van Janneke. Fuck You Sunset wordt geëxposeerd in Test-Portal Art Now gallery van 12-26 november en in cultureel centrum De Balie tijdens Museumnacht op 6 november 2010.
Janneke is nu bezig met de 2e druk van haar boek, dat bij haar besteld kan worden.

 

Lees meer van

EIN HERZ AUS SCHOKOLADE

Door

Der Germanist geht immer wieder weiter. Deze week laten vier auteurs in een reeks mini-essays hun Duitsland aan ons zien. Meezing-Matthäusen, stroef verlopen schoolreisjes, bijzondere instrumenten en een andere kijk op Kafka – het komt allemaal voorbij. Vandaag vertelt Maria Bilbija ons over haar jeugd in Twente. *** De muren waren zalmroze. Ik was hier niet […]

Lees meer uit de categorie

Akoestiek

Door

La Strega hoort hem door het raam: driemaal laat hij de bronzen hendel uit de leeuwenbek op de deur vallen. De weduwnaar kamt zijn hagelwitte haar naar achteren, zet zijn hoed weer op, recht de revers van zijn blauwe colbert en drukt met twee vingers zijn roze zakdoek netjes in zijn vestzakje. ‘Ciao!’ roept ze […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper