Kort verhaal

Een kaartje uit Zweden

Door Matthijs Eijgelshoven | beeld: Elise van Iterson
23 augustus 2012

Horsman hoopte dat de agent hem overeind zou helpen, omhelzen, op zijn rug kloppen en troosten. Dat deed hij niet. In plaats daarvan zei hij: ‘U bent idioot.’
‘Ik wil alleen helpen,’ zei Horsman.
Het licht dat uit de overgebleven koplamp scheen, was zwak. Hij kon er net de bakkebaarden van de agent in onderscheiden en zijn wenkbrauwen, die in een diepe frons hingen. ‘U kunt hem niet meenemen!’
‘Ik heb een grote auto.’
‘Kijk eens naar uw auto.’
Hij steunde op zijn rechterhand en draaide zich half om. De motorkap van zijn Mazda was ineen gefrommeld. De eerste auto die hij helemaal nieuw had gekocht. Groot en sterk. De ansichtkaarten voor Thom en Anky lagen nog op de bijrijdersstoel. Een bomenzee in herfstbruin voor Thom. Een blauw meer met groen gebladerte en een strakblauwe lucht voor Anky. Als je er met samengeknepen ogen naar keek, kon het een van haar schilderijen zijn, drie horizontale banen, blauw-groen-blauw.
Eigenlijk moest hij ze bellen. Had hij hem daarom niet gezien? Omdat hij met zijn gedachten, en zijn concentratie, ergens anders was? Hij kroop naar zijn auto en leunde achterover tegen de resten van de gril.
‘En nu?’ zei hij tegen niemand in het bijzonder.
De agent had zijn voeten verder uit elkaar gezet. Zijn handen rustten op zijn heupen. Horsman werd bang.
‘Kunt u hem helpen?’
Hij moest zichzelf dwingen duidelijk te spreken. Zonder te reageren draaide de agent zich om en liep naar zijn auto. Naast zich op de weg hoorde Horsman het gekreun, klaaglijk als het geluid van een zieke koe. Hij durfde niet te kijken. Strak hield hij zijn ogen gericht op de politiewagen. Alles hing nu af van de agent.

Het was maar een flauwe bocht geweest. Hij was er eigenlijk al doorheen en gaf weer gas, toen de ogen oplichtten in zijn koplampen. Meteen had hij op de rem getrapt. De vaart verdween uit de auto, maar de afstand was kort. Hij reed niet hard. Het was nacht, hij kende de weg niet en bovendien had hij vakantie, dus waarom zou hij zich haasten? De eerste vakantie zonder Ella. Af en toe wat saai, maar wel ontspannen in de auto. Ella kon een hele vakantie praten over de studiekeuze van de kinderen van kennissen of de nieuw aangelegde tuin van de buren.
In de politieauto sprak de agent in de radio. Horsman hoorde niet wat hij zei, maar stelde zich voor dat hij de locatie doorgaf aan de hulpverleners. Als ze maar snel zouden komen. Hij liet zijn kin op zijn borst zakken. ‘Je bent een lafaard,’ fluisterde hij. ‘Durf je niet te kijken? Kom, aanschouw wat je hebt gedaan.’ Hij legde zijn hoofd in zijn nek en keek omhoog, in een poging de hemel in zich op te nemen. Het lukte niet. De hemel was veel te groot en te vol met sterren en te leeg tegelijk.
Hij haalde adem, keek naar links en kroop dichterbij.

kaartje-uit-Zweden

Het hoofd met het grote gewei lag in een ongemakkelijke knik op het asfalt. Kreunend probeerde de eland zich op te richten, zoekend naar Horsmans ogen. Horsman bleef op zijn knieën zitten bij het hoofd van het dier. Hij streelde de vacht in zijn hals. Het leek erop dat alleen zijn voorste benen gebroken waren. Hij was vast makkelijk op te lappen.
De agent knielde nu ook neer achter het hoofd van de eland. Hij schoof zijn pet naar achter en wreef door zijn haar. Horsman keek de agent aan. Die zei nog steeds niets. Hij keek ook niet naar Horsman, gaf hem niet met zijn ogen te kennen dat het goed zou komen.
‘En? Komen ze eraan?’
De agent kwam overeind.
‘Staat u op, meneer.’
Hij deed wat hem gezegd werd. De agent haalde met zijn linkerhand zijn wapen uit het holster aan de riem om zijn middel. Hoeveel linkshandige agenten zouden er zijn? dacht Horsman, terwijl de agent zijn wapen richtte en vuurde. Het hoofd van het dier werd met kracht tegen het asfalt gedrukt.

Horsman keek opzij, in de duisternis. Misschien moest hij ook maar geen ansichtkaarten sturen.

Lees meer uit de categorie Kort verhaal

De Nieuwe Lichting: Jasmijn Kam

Door Jasmijn Kam

De Optimist vroeg de nieuwe lichting afgestudeerden van schrijfopleidingen in Nederland en Vlaanderen om hun eindwerk in te sturen. In DE NIEUWE LICHTING presenteren wij fragmenten uit dat werk en stellen wij de schrijvers van de toekomst voor. Deel 1: Jasmijn Kam met Natural selection.  Jasmijn, wat zijn de thema’s in je werk, waar schrijf je het […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper