Poëzie

Vers in de Etalage

Door Anouk Smies
4 juli 2013

Intellect

Ik ken je uit bibliotheken
met nerfvrije banken

Hypersonisch maakt je brein een geluid
als mijn Jack Russell
die houtduiven uit de takken blaft

Linten tussen boeken
waar het ongeziene zich
uitbuiten laat

Een plein waar een hoerenloper woont
met geknotte bomen
langs de oude straat

 

Conclusie

Een stigma liet zijn lijmvlek
na op mijn huid
Onvertaalbaar

zette ik grammofoonplaten op
Dwong passanten langs
mijn huis tot participatie
in een kosmische optelsom:

De hoeveelheid meningen plus
één weggedraaide blik
maakt van twee wenkbrauwen
te nauw aan elkaar gegroeid
een aan perfectie gezwichte ster

Met de tijd wordt het gezichtsvermogen beter
en oordeelt men van ver

 

Wat ik wil

Alles dat niet af is
Zwanen met een dubbelleven
die buiten het biologieboek fetisjisme
vreemd durven gaan

Het zwarte gat van handelingsbekwaam
Telraam van blunders waar wij
in kleine hapjes lucht door krijgen

Het tuiten van lippen tegen het raam
terwijl in een boog van tachtig graden
een vogel naar een vinger reist

En ondanks een sleur van cellen
naar iets ondenkbaars
op mijn lippen verwijst

 

Schreeuw

In het land van hun opa’s
waar claxons een gerecht zijn
dat je met twee vorken eet

was geluid nog grind
Een bewind van vogels
drie dagen muziek uit je navel

of stilte bewaart door ankers
terwijl je brieven verft in de zee

Het kon hard sneeuwen, als je nadacht
En de mensen hadden oren
Daar luisterden ze mee

 

Over de auteur

Anouk Smies publiceerde drie bundels. 'Wie heeft een middelpunt nodig' werd in 2017 genomineerd voor de J.C. Bloemprijs. Haar vierde worp 'De drang om niemand af te maken' verschijnt in de lente van 2021 bij uitgeverij Opwenteling. Voor deze bundel interviewde Anouk Smies een Libanonveteraan, medewerkers van het Huis voor Klokkenluiders en een sekteverlater. Aangezien het thema van de bundel waarheidsvervalsing is kon ook de afdeling Dichter niet ontbreken. De interviewopzet leverde niet alleen poëzie op, maar hielp Libanonveteraan Armand Lucas ook bij het doorbreken van zijn isolement. De gedichten bewegen zich op het snijvlak van angst voor de waarheid en onderhuids verzet. Van uitbarsten en inhouden, zelfinzicht en projecties. Ze openen een ruimte voorbij goed en kwaad waar je een ongemakkelijk, duister comfort aantreft.

Lees meer van

Vers in de Etalage

Door Anouk Smies

  Klein geluk Wie meer wil weten: bekijk eens microscopisch een huid Intimiteit is het wagenwijd beklimmen van een porie Zo heb ik je betast Ik begon bij bast, doorliep eeltplekken, ringen Knalde opzettelijk tegen je uiterste grens, een doffe knik Die te beminnen was genoeg Zwemmen in een emmer terwijl de zee je ontglipt […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Mijn kleine einde

Door Benjamin de Roover

Ik verborg mijn lof onder een helm als een helmbos en was als loden leerling verworpen aan de zelfkant van een ongekruiste Schelde Tot de neus gehurkt in barre humus  werd er ten slotte nog één ding gegromd onze nacht is daar, maar als de zon vermomd Er is nu niemand dan de zon  

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper