Vers in de Etalage

Door
5 oktober 2014

 

na u

straatvegers
verzamelen pijn
onder oude bezems.
er wordt zoveel vergeten;
tranen die in struiken hangen,
meeuwen die stikken in verdriet.

verzegelde treinen rijden gif door wijken,
waar mensen ongemakkelijk slapen
en ontwaken in een grijze ochtend.

op een opgespoten vlakte bouwen ze betonnen silo’s,
weegt men leed in kilo’s af voor verdere verwerking.

 

piramide

de platenbak van de kringloop
is een staalkaart van dingen
waar we niet meer over praten

ik hoop dat iemand de waarde
ontleerd heeft van iets dat in me resoneert

ik sta bij het glaswerk – niks –
een huilende man staat tussen
de gefineerde orgels en speelt
een lied op vergeelde toetsen

bij de kleding draagt een vrouw
de kleding van haar moeder
overal ligt een zacht zoemen op
de loer

ik koop rapieren cocktailprikkers van
toledostaal en plaats een piramide van
kaas op instagram die je twee keer snel
mag aanraken
voor een hartje

 

kritieke massa

kijk omhoog,
het is een dag voor zonnevlekken,
een dag dat vormen achter gesloten oogleden
betekenisvol worden.

vandaag zag ik de nagloed van een supernova,
dwergen dansen om een glazen kist,
zeeën splijten, bakstenen wegen bevrijden uit hun slaap.

Cthulhu,
de afgrond,
dansmariekes met harige benen.
een anus in de hemel
met ravenzwarte manen,
een aan/uitknop als ik hoog
genoeg kon reiken.

en ik werd nietig,
mijn blikveld kleiner.
de hemel drukte op me
als een petrischaal.
we stonden oog in oog

 

beeld

steeds > de ziel uit
de dingen gefotografeerd

de eierschalen breken
de wezen in duigen,
de beelden verzakken
de waren bederven

op 1.000 monitoren
kijken de laatste levenden
naar een beeld van
vliesvleugeligen

alles is een,
er is geen woord meer nodig en
iemand
struikelt over de stekker.

 

Lees meer van

Feestje – Gedichtenbal

Door

Jan Haasbroek bezoekt af en toe een feestje. Afgelopen week was hij bij het Gedichtenbal in Amsterdam, ter afsluiting van de Week van de Poëzie.   Een verwarde man komt gejaagd mijn kwaliteitsboekhandel binnen. ‘Het is poëzieweek’, roept hij, ‘maar waar?’ ‘Overal’ zegt het meisje achter de toonbank. ‘Ja overal, maar is de week ook […]

Lees meer uit de categorie

Vier vormen van aftakeling

Door

  1. Niemand zal het hier toegeven, dus zal ik ’t maar zeggen: ik ben de perfecte buurman. Ik geef planten water, sorteer de post, houd ogen in het zeil en waak voor rare geurtjes. Precisie heerst in deze buurt. Je wordt aangesproken alsof je van adel bent en robots zingen monotoon over autobanen of […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper