poëzie

Vers in de Etalage

Door Anouk Smies
19 oktober 2014

 

Klein geluk

Wie meer wil weten:
bekijk eens microscopisch een huid

Intimiteit
is het wagenwijd
beklimmen van een porie

Zo heb ik je betast
Ik begon bij bast, doorliep
eeltplekken, ringen

Knalde opzettelijk tegen
je uiterste grens,
een doffe knik

Die te beminnen
was genoeg

Zwemmen in een emmer
terwijl de zee je ontglipt
om rand en reflectie

Om je in een plasje vervormde
plotseling pruimbare blik

 

Binnen

Je hart is een atoomlek
Een lift voor ouderen
Een doorligplek

Er is genoeg ruimte voor mij
in de oxiderende lijst
Men likt het vuil
van een ijskoude nagel
die zich vastboort in een wang

Ruis beneemt het zicht
op de kleinste kamer
waar ik de wc doortrek
in de schaduw van een ander

Alleen een gek mist het behang

 

Mythe

Ooit was er een
woord
Je slikte het in
voor ik het betasten kon

Levenslang
staarde ik naar je adamsappel
en verlangde
hartstochtelijk naar zijn wederkomst

Het woord werd mythe
Plantte zichzelf voort
Arrogant van onzichtbaarheid
Geil van gemiste roem

Het bedacht zichzelf een uitgang
door een oneffenheid in je huid
barstte uit, een corpulente Vesuvius
met spataderige voeten

Ik was dat moment niet thuis
Het woord te ijdel voor een encore

Mystiek wurmde zich daarna mijn gedichten in
aan een lullig draadje
van hijgend in een bushokje staan
Geen hond had het door

Over de auteur

Anouk Smies publiceerde drie bundels. 'Wie heeft een middelpunt nodig' werd in 2017 genomineerd voor de J.C. Bloemprijs. Haar vierde worp 'De drang om niemand af te maken' verschijnt in de lente van 2021 bij uitgeverij Opwenteling. Voor deze bundel interviewde Anouk Smies een Libanonveteraan, medewerkers van het Huis voor Klokkenluiders en een sekteverlater. Aangezien het thema van de bundel waarheidsvervalsing is kon ook de afdeling Dichter niet ontbreken. De interviewopzet leverde niet alleen poëzie op, maar hielp Libanonveteraan Armand Lucas ook bij het doorbreken van zijn isolement. De gedichten bewegen zich op het snijvlak van angst voor de waarheid en onderhuids verzet. Van uitbarsten en inhouden, zelfinzicht en projecties. Ze openen een ruimte voorbij goed en kwaad waar je een ongemakkelijk, duister comfort aantreft.

Lees meer van

Vers in de Etalage

Door Anouk Smies

Intellect Ik ken je uit bibliotheken met nerfvrije banken Hypersonisch maakt je brein een geluid als mijn Jack Russell die houtduiven uit de takken blaft Linten tussen boeken waar het ongeziene zich uitbuiten laat Een plein waar een hoerenloper woont met geknotte bomen langs de oude straat   Conclusie Een stigma liet zijn lijmvlek na […]

Lees meer uit de categorie poëzie

Poëzieweek 2017: Jordi Lammers

Door Jordi Lammers

Wensballonnen stel dat op de vensterbank een doodgevroren vlieg lag zou je dan een aansteker onder zijn vleugels houden tot het beestje in een vonk verandert door een kier naar buiten glipt vlammend in de nacht verdwijnt ik zag op oudejaarsdag hoe koppig wensballonnen zijn hoe lang ze tussen grond  en sterren blijven hangen en […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen