poëzie themamaand

Vers in de Etalage – De Futurist

Door Cilja Zuyderwyk
2 november 2014

Op een avond zullen we alleen zijn, maar nu nog niet. Nog eventjes nu, want straks zullen we stoppen met spelen. Cilja Zuyderwijk en Tim Pardijs geven de toekomst het gewicht van het heden mee in twee sfeerrijke gedichten.

 

Avondklok

Er komt een avond dat alles stil valt,
de wind, de roze pelikaan die als een
wijdgebekte dwaas over de polder vliegt
en loert naar onze schijnbewegingen.

Het zal ons niet meer helpen.
Er dreigen doodleuk donderwolken
boven onze hoofden en wij zijn doof geworden.

Een deken ligt over onze magere schenen.
We zijn ontheemd geraakt, bang voor datgene wat
nooit is uitgesproken. Jij rookt nog, durfal.

Ik draai me om in bed en teken
met mijn ogen witte wolken op de luxaflex
grijs schuim op de golven van de zee en luister.
Ik hoor nog meeuwen overvliegen
en Canadese ganzen. Ik stoot je aan,
maar jij bent al vertrokken.

Cilja Zuyderwyk

 
 

Onderhandelen

De makelaar smeekt. Met gele en groene blokken
maakt ze kamers op de vloer. Ze heeft de sleutel
in handen. Heel even nog. Haar kamer achter met
een stilte aan boekjes, aan de voorkant woont grote
sterke broer. Voor papa en mama prijst ze de grote
kamer in het midden, opent een deur naar de plek
waar knuffels nooit meer kwijt raken of kapot gaan.
Ik schud mijn hoofd. Stoppen met spelen. Papa, nog
even dit afmaken. Huisje in de tuin voor opa en oma
en verderop de paarden. Ze moet slapen. Het enige
wat ik durf te bieden is mijn hulp bij het bouwen.

Tim Pardijs

Over de auteur

Cilja Zuyderwyk is dichter, beeldend kunstenaar en sociaal pedagoog. Doceerde psychologie en management aan verschillende instituten en opleidingen binnen de gezondheidszorg. Is gehuwd met de dichter Jan Doornbos. Medewerker aan o.a. Krakatau, Op Ruwe Planken, de Poëziekrant en het Vlaamse literaire tijdschrift Dighter.

Lees meer van

Vers in de Etalage: Cilja Zuyderwyk

Door Cilja Zuyderwyk

Durfal vandaag is ze met roze pumps naar een kruispunt toe gekropen de hakken in de lucht de buideltas onder haar gordel douchegel opzichtig in haar handen ze sproeit het pad, op haar horloge klokt ze de tijd. Ze haalt de vrouwenlimiet ze kleurt als haar rok van bedrukte mousseline omhoog waait en haar dijen […]

Lees meer uit de categorie poëzie themamaand

De Toerist: waar sparen we nou eigenlijk voor

Door Mees van der Made

Zijn het de plaatjes in stippenbikini de harten die we vangen van thuisblijvers, uit medelijden en jaloezie Is het een afdruk van dat we er waren met ijsjes glazen ijsklontjes onder miniparasols; we er waren, samen We draaien weer dubbeltjes van één twee drie sparen uren dagen op onze loonlijst voor wat in ruil voor […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen