poëzie

Verzen voor Miriam

Door Maarten Buser en Tim Pardijs
23 juni 2015

‘Mais les vrais voyageurs sont ceux-là seuls qui partent.’ – Charles Baudelaire

Dichters Tim Pardijs en Maarten Buser bezingen Miriam zoals ze dat het liefste heeft: raak en ongekunsteld.

 

Losse eindjes

Of het een probleem is dat ik haar
appartement deel met de logeerkat,
zelf slaapt ze elders. Ze rookt een
sigaret van me en houdt het vuur bij
zich. Dan wenst ze me welterusten,

laat me achter tussen haar boeken.
In een ervan wordt beweerd dat je
in de ogen van een kat kan zien
hoe laat het is. Ik kan het niet

uitlezen. Als ik wakker word, ligt
de kat tegen mijn been. Ik laat haar
binnen in haar huis en schenk koffie.
Terwijl de kat op mijn schoot met zijn
nagels draadjes uit mijn broek trekt,
stelt ze vragen. Nu hoeft ze geen sigaret.

Thuis vind ik in mijn tas een van haar
handdoeken. Ik stuur hem terug als ik
niets meer te vertellen heb, als ik niet meer
weet hoe het warme kattenlijf voelde.


Tim Pardijs

 

 

 


Iemand laat een microfoon uit haar handen glijden

voor Miriam

Iemand laat een microfoon uit haar handen glijden;
een dieplood om de afstand van podium tot vloer te meten 

Ik bespied een deur met neonletters die aankondigen
dat daarachter de backstageruimte is, en ik weet 

dat daar weer achter een groot station is neergezet
(denk aan wat me gezegd werd: ‘Heimwee

is een verzinsel. Wat we nodig hebben is orde en pracht’),
en daaromheen ligt een wereld waarin een rondzingende

piep muren zoekt om tegen te weerkaatsen
Ik weet niets van kaders of afmetingen, ik weet alleen

dat iemand haar microfoon heeft laten vallen,
door een deur loopt, en dat daarachter de wereld ligt 


Maarten Buser

 

 

Over de auteurs

Maarten Buser (1991) studeerde Nederlandse taal en cultuur, en letterkunde. Hij schrijft voor verschillende media over poëzie, popmuziek en kunst. Gedichten van hem verschenen in onder meer Het Liegend Konijn, De Revisor en Liter. In januari 2016 verscheen zijn debuutbundel 'Club Brancuzzi' bij uitgeverij Koppernik.Met 'Dromen die aarde open breken' publiceert Tim Pardijs (1978) zijn tweede dichtbundel. Na zijn stadsdichterschap van Zutphen in 2013 en 2014 begon hij te schrijven over de Vinex-wijk waar hij woont. Enkele van die gedichten verschenen in het kader van het Jaar van de Ruimte, waar hij in 2015 als dichter aan verbonden was. Daarvoor schreef hij twee jaar actualiteitsgedichten voor Radio 1 en werkte hij als dichter onder meer voor literair productiehuis Wintertuin en de provincie Gelderland. Zijn werk was eerder te lezen in De Gids, Meander, De Optimist (online), Poëziepuntgl en Trouw. Zijn eerste bundel heet 'Alsof de stad van mij is'.

Lees meer van

Poëzieweek 2016

Door Maarten Buser en Tim Pardijs

Er verschijnt jaarlijks veel nieuwe poëzie in eigen beheer, die haar weg naar de recensieplatforms maar moeilijk vindt. Voor De Optimist besprak Maarten Buser een bundel die zeker de moeite van het lezen waard is, daarom publiceerden we bij wijze van voorproefje de gedichten ‘Kantenmaaier’ en ‘Schoonheid, stevigheid, bruikbaarheid.’   Helder, maar niet doorzichtig Over: Tim […]

Lees meer uit de categorie poëzie

Vers in de Etalage

Door Tim Pardijs

Nieuwe bewoners Ze schuurden de voordeur, legden een nieuwe vloer, verfden de kamer, installeerden een fornuis, vervingen de kozijnen en repareerden de trap. De voordeur klemt, het deukje in de vloer werpt een kleine schaduw, de kleuren vloeken, het fornuis is vet, de kozijnen zijn verrot en de derde tree van boven kraakt. Ik zal […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen