Verzen voor Miriam
Door: Maarten Buser en Tim Pardijs
‘Mais les vrais voyageurs sont ceux-là seuls qui partent.’ – Charles Baudelaire
Dichters Tim Pardijs en Maarten Buser bezingen Miriam zoals ze dat het liefste heeft: raak en ongekunsteld.
Losse eindjes
Of het een probleem is dat ik haar
appartement deel met de logeerkat,
zelf slaapt ze elders. Ze rookt een
sigaret van me en houdt het vuur bij
zich. Dan wenst ze me welterusten,
laat me achter tussen haar boeken.
In een ervan wordt beweerd dat je
in de ogen van een kat kan zien
hoe laat het is. Ik kan het niet
uitlezen. Als ik wakker word, ligt
de kat tegen mijn been. Ik laat haar
binnen in haar huis en schenk koffie.
Terwijl de kat op mijn schoot met zijn
nagels draadjes uit mijn broek trekt,
stelt ze vragen. Nu hoeft ze geen sigaret.
Thuis vind ik in mijn tas een van haar
handdoeken. Ik stuur hem terug als ik
niets meer te vertellen heb, als ik niet meer
weet hoe het warme kattenlijf voelde.
Tim Pardijs
Iemand laat een microfoon uit haar handen glijden
voor Miriam
Iemand laat een microfoon uit haar handen glijden;
een dieplood om de afstand van podium tot vloer te meten
Ik bespied een deur met neonletters die aankondigen
dat daarachter de backstageruimte is, en ik weet
dat daar weer achter een groot station is neergezet
(denk aan wat me gezegd werd: ‘Heimwee
is een verzinsel. Wat we nodig hebben is orde en pracht’),
en daaromheen ligt een wereld waarin een rondzingende
piep muren zoekt om tegen te weerkaatsen
Ik weet niets van kaders of afmetingen, ik weet alleen
dat iemand haar microfoon heeft laten vallen,
door een deur loopt, en dat daarachter de wereld ligt
Maarten Buser
Over de auteurs
Maarten Buser (1991) studeerde Nederlandse taal en cultuur, en letterkunde. Hij schrijft voor verschillende media over poëzie, popmuziek en kunst. Gedichten van hem verschenen in onder meer Het Liegend Konijn, De Revisor en Liter. In januari 2016 verscheen zijn debuutbundel 'Club Brancuzzi' bij uitgeverij Koppernik. Met 'Dromen die aarde open breken' publiceert Tim Pardijs (1978) zijn tweede dichtbundel. Na zijn stadsdichterschap van Zutphen in 2013 en 2014 begon hij te schrijven over de Vinex-wijk waar hij woont. Enkele van die gedichten verschenen in het kader van het Jaar van de Ruimte, waar hij in 2015 als dichter aan verbonden was. Daarvoor schreef hij twee jaar actualiteitsgedichten voor Radio 1 en werkte hij als dichter onder meer voor literair productiehuis Wintertuin en de provincie Gelderland. Zijn werk was eerder te lezen in De Gids, Meander, De Optimist (online), Poëziepuntgl en Trouw. Zijn eerste bundel heet 'Alsof de stad van mij is'.
Lees meer van Maarten Buser en Tim Pardijs
Poëzieweek 2016
Door Maarten Buser en Tim PardijsEr verschijnt jaarlijks veel nieuwe poëzie in eigen beheer, die haar weg naar de recensieplatforms maar moeilijk vindt. Voor De Optimist besprak Maarten Buser een bundel die zeker de moeite van het lezen waard is, daarom publiceerden we bij wijze van voorproefje de gedichten ‘Kantenmaaier’ en ‘Schoonheid, stevigheid, bruikbaarheid.’ Helder, maar niet doorzichtig Over: Tim […]
Lees meer uit de categorie poëzie
Vers in de Etalage
Door Pim Cornelussenwat er van ons rest het flatgebouw toont een panorama van menselijke grappen nu de gevel naar beneden is gehaald wijnvlekken brengen ruzies voort tussen verstokte rokers en een verstopte kauwgom in de deurpost wijst met alle zekerheid een geheime opbergplek van kinderen aan een visitekaartje van vier hoog stelt me voor aan Sander […]



