poëzie

Vers in de Etalage: Bulgaarse honden

Door Jan Zwaaneveld | beeld: Ellis van der Does
23 september 2015

I

Er valt veel te zeggen voor Bulgarije
er zijn bergen, dalen en weiden
vol bloemen waar je zomaar in mag
verdwalen zonder toestemming
te vragen of toegangskaartjes te kopen

bergen, dalen en vochtige weiden
hebben er geen eigenaren, ze zijn vrij
in hun doen en laten

als ze een dag geen zin hebben
trekken ze wolken over zich heen
zijn ze je aanwezigheid zat,
dan laten ze Wodan en Donar los

maar vaak hebben de bergen, dalen en weiden
een opgewekt humeur
en kun je er hun heimelijke nachtegalen horen zingen.

 

 

II

Misschien ligt er een herder
naar je te gluren tussen de sparren
terwijl je gehurkt in de bergweide
foto’s maakt

kijken minuscule ogen vanaf de grond
verontrust naar boven wanneer
jouw schaduw over ze heen schuift
als een onweersbui

echoën kreten van onhoorbare wezens 
tussen stengels, stekels en bladeren van gewassen
zoals je verlangens verspringen
van snerpend naar bijna
onhoorbaar zoemend
wanneer je de ontspanknop indrukt

blijven, verder gaan, zoeken
iets om mee naar huis te nemen.

 

III

In Bulgarije begroeten de honden je
vanaf de bergflanken, waarna ze komen
aangehold als uitgelaten feestgangers

ze volgen je bij iedere stap, ze pakken
dingen voor je op die jij laat vallen, ze brengen
alles wat je weggooit terug, geen mens
zo trouw als een Bulgaarse hond

ze zijn niet eens teleurgesteld als jij weer
in je auto stapt en wegrijdt zonder
melancholie, zonder iets terug te geven 

zelfs zonder daarna ooit
nog een gedachte aan ze te wijden.

 

dog2

 

 

Lees meer van

Vers in de etalage

Door Jan Zwaaneveld

  Sandwiches Soms draag je een pruik, dan weer een glitterjurk, je stopt me nog een sandwich met sardientjes toe, vraagt hoe het leven mij behandelt, vissend naar wat er in het vuur verloren ging. Daar heb ik nu geen antwoord op, zwetend door het stof van jouw terrein, ik weet wel dat de tijd […]

Lees meer uit de categorie poëzie

Poëzie: Mia Fazecas

Door Mia Fazecas

Tafelmanieren de nacht is op je schuift me schuld toe op een verguld plateau we eten schaduwpoppetjes met onze handen kussen à la carte het schemert zelden hier zeg je en de boter onder onze voeten smelt weg het ruikt zoet zout naar soepel stout zoals je je lepel houdt    en als een lompe boer […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen