Kort verhaal

Vandaag niet en morgen niet en overmorgen niet

Door Pieter Drift | beeld: Rachel Knepper
1 december 2017

Straffer kan ze de koffie niet maken. De jongen op haar bank wil graag een espresso, maar zo’n apparaat heeft ze niet. Ze krabt aan de moedervlek op haar buik. Hoeveel schepjes had ze nou in het filter gedaan? Zeker het dubbele aantal. Zou het water nog wel door het filter gaan?

‘Wil je suiker?’

Het blijft jeuken. Met twee nagels knijpt ze erin. Misschien is het wel een melanoom. Ze ziet dat de rand om de moedervlek rood is. Op de middelbare school had ze deze moedervlek een paar keer weggekrabd, maar steeds kwam hij terug. Wel elke keer iets lichter. Altijd had ze gedacht dat deze ene moedervlek haar uiterlijk bepaalde, totdat een jongen uit haar klas had geroepen dat ze gevlekt ontvangen was. Toen wist ze dat het niet om die ene ging, ze zaten overal. Er viel niet tegenop te krabben.

Ze loopt naar de huiskamer en vraagt nogmaals: ‘Heb je suiker in de koffie?’

De jongen draait zich om. Hij staat voor de boekenkast met een blauw boekje in zijn hand.

‘Nee, zwart graag.’

‘Mooi boek,’ zegt ze nonchalant terwijl ze weer terugloopt naar de keuken. Hij komt achter haar aan met het boek in de hand.

‘Nooit van Konrad Merz gehoord.’

Opnieuw pakt ze de moedervlek tussen haar nagels.

‘Wat is dat?’

Ze tilt haar shirtje iets op en beiden kijken ze naar de moedervlek. De jongen gaat een beetje door de knieën. ‘Je moedervlek lijkt op Duitsland.’ Hij lacht om zijn eigen grapje. ‘Hij is wat geïrriteerd. Misschien moet je er eens mee naar de dokter.’

Direct gevolgd door: ‘Het zal wel niets zijn, maar voor de zekerheid.’

Met zijn wijsvinger maakt hij een rondje om de moedervlek op haar buik.

‘Waarom pakte je juist dat boek?’ vraagt ze terwijl ze haar shirt weer naar beneden doet.

‘Intrigerende titel: Een mens valt uit Duitsland.’

‘Je moet het begin eens lezen.’

Hij opent het boek.

‘Briefkaart aan Ilse. Berlijn, 23 december 1933. Vandaag niet en morgen niet en overmorgen niet. Dag! Winter.’

Wij zoomen uit. De jongen en het meisje blijven tegenover elkaar staan. Geen van twee weet meer wat er gezegd moet worden. Het water voor de koffie is, na de tocht door het filter, pikzwart geworden. Niemand schenkt in.

 

Over de auteur

Pieter Drift (1967) studeerde in 1991 af aan de kunstacademie te Rotterdam. Hij etst, tekent en schrijft. Zie pieterdrift.nl. Samen met Willem Jakobs vormt hij sinds 2012 een kunstenaarsduo. Werk te vinden op jakobsdrift.nl. Publicaties in o.a. Extaze, Ballustrada, Tijdschrift Ei, De Optimist en Ambrozijn.

Over de illustrator

Rachel Knepper is een illustrator in opleiding die studeert aan de kunstacademie Artez in Zwolle. Ze gaat momenteel haar laatste schooljaar in. Haar beelden gaan vaak over de natuur en de mens. De technieken die zij het meest gebruikt zijn schilderen en paper art. Zie rachelknepper.jimdo.com.

Lees meer van

Tiewrap

Door Pieter Drift

Die ene keer dat Simon zijn hand op mijn billen legde, hoopte ik nog dat het per ongeluk was. Sommige dingen wil je gewoon niet, ze mogen niet gebeuren. Simon was veertien jaar en ik tweeëndertig. Door een enorme groeispurt waren zijn kleren allemaal net iets te klein. Versleten knieplekken zaten bij al zijn broeken […]

Lees meer uit de categorie Kort verhaal

Worst

Door Eileen Ros

  ‘Ze stroopte het vel zo van de hond, nadat het had geweekt in het water van de wc-pot’. Dat had een man eens gezegd. Hij woonde in Huntsville, Louisiana, in een klein huis van hardboard plastic. De man zag teckels uit wc-potten steken in een rijtje toiletten, in een hotel vlakbij zijn hardboard huis. […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper