egoïstisch gedicht

Door
2 mei 2018

ik weet dat kevers die op hun rug terechtkomen soms nooit meer overeind kunnen komen
ik blijf slank door natuurlijke cardio gevolgd door onnatuurlijke hartkloppingen
ik vergruis langzaam als een bruisbal en laat niet eens een roze bad achter
ik krijg een boom en maak er een bos van vol beesten die me laten rennen
ik roep of iemand de kraan kan uitdraaien maar het geluid staat te hard
ik slaap in de deining van de golven sla dekens van wier om mij heen
ik zou zo graag iets willen lezen waarin ik mijn binnenste herken
ik draag een roze schokband met glimmende spikes om mijn nek
ik kan wonen in de deuken van het duin de sporen van een hond
ik doe alles met een reden dat ik verdrietig ben doet er niet toe
ik heb geen tijd om naar de sportschool te gaan ik moet slapen
ik wil een foto van mijn kutje voor ik er een kind uit pers
ik zit in een put en blijf maar dobbelen tot ik verder mag
ik kan wonen in de klamme muts van een man op zee
ik hoef geen vaste baan om een huis te kunnen kopen
ik denk dat ik sterf dus het kan niet dat ik mij vergis
ik heb een hekel aan toeristen omdat ze tijdelijk zijn
ik kan niet verder dan vijf kilometer van mijn huis
ik lees dat buikspieren goed zijn tegen stress
ik krijg stress omdat ik geen buikspieren heb
ik ken geen dieren die ganzenbord spelen
ik voel me uitgeperst in een gele Citroën
ik wil geen parel uit een oester stelen
ik weet precies wat poezen denken
ik wil de oester parels brengen
ik lig bijna altijd op mijn rug
ik weet dat intens leven
belangrijker is dan
gelukkig zijn
ik vergeet
vaak dat
er iets
in mij
klopt

 

Lees meer van

Vers in de Etalage

Door

daar rinkelt een dromenvanger dwars door je slaap je stokademt zweet de wars geworden dagen uit morgen weer een ziekbed zo’n zelfde ochtend middag avond dagen verstrijken onhoorbaar de passen van wijzers de nachten zijn het die je grijpen je gillen ontdempen sussend en donker je slaap brengen lieflijk bijna, het vel een zwachtel die […]

Lees meer uit de categorie

Themamaand 2017: De Stilist

Door

In januari 2017 gingen wij aan de slag met vorm en stijl. Essay Miriam Rasch over de noodzaak van een nieuwe avant-garde. Sonnet Paul Bezembinder schreef een gedicht in de klassieke sonnetvorm. Kort verhaal Marjolein Takman schreef drie versies van hetzelfde korte verhaal. De Stijlestafette Deelnemers van De Stijlestafette schreven een variatie à la Queneau […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper