Beeld Poëzie

De omgekeerde wereld: De reünie

Door Josse Kok | beeld: Nastia Cistakova
31 december 2018

In de omgekeerde wereld draaien we de zaken voor de verandering eens om. Nu eens niet eerst een tekst waar een illustrator een beeld bij maakt. In de omgekeerde wereld is er eerst de illustratie, daarna gaat de schrijver aan de slag om er een kort verhaal of gedicht bij te maken. In deze vierde aflevering maakte Nastia Cistakova het beeld. Josse Kok schreef er op ons verzoek een gedicht bij.

De reünie

Als de schimmen oogjes krijgen is het tijd
om de fles neer te zetten en op zoek te gaan.

Je kunt oude laarzen vinden, een nieuwe banjo
of je schepper. Stoïcijns als een ontbijttafel,
plastic vleugeltjes op zijn rug, platvloers.

Hij kijkt niet op als je hem roept, herkent je niet.
Je bent veranderd. Je kunt niet zien of hij zijn tong
uitsteekt of rookt. Als hij rookt, rookt hij Brandaris.
Als hij zijn tong uitsteekt, ben jij zijn tong.

Een liedje dan? Je trekt de laarzen aan, pakt de banjo
maar vergeet het, je haat country. Waarom zou je
je schepper plezieren? Hij was het die jou ontwierp.
Hij stuurde de schimmen je ooghoeken in.

Over de auteur

Josse Kok is een dichter uit Dordrecht. Hij debuteerde in 2013 met de bundel Ik heb geslacht, die genomineerd werd voor de Buddingh'-prijs. Een maand geleden kwam zijn tweede bundel uit, genaamd Probeert u het later nog eens.

Over de illustrator

Als je olie, vuur en een handgranaat op een hoop gooit, krijg je Nastia. In haar vrije tijd maakt ze graag lange wandelingen langs beerputten en tekent ze ongemakkelijke tekeningen die mensen zich rot laten voelen. Zie nastiacistakova.com.

Lees meer van

Vers in de Etalage

Door Josse Kok

Op verzoek van De Optimist schreef Josse Kok speciaal voor de themamaand ‘Pulp’ een viertal ‘pulpgedichten’. Onwil Ramptoerisme trekt mij niet maar ik verlam per ongeluk. Ik wil de buurt niet lastig vallen, maar het is zo stil. Ik wil geen mens zien poepen op een schoongeveegd trottoir maar de ogen van de buurman zijn […]

Lees meer uit de categorie Beeld Poëzie

Murphy

Door Ramon van den Dungen

Het kan wel zijn, bromt hij, dat je denkt dat appels naar de sterren vallen, auto’s op de zon af rijden, geluk te vangen is als krabben in de haven, terwijl je lief een duinkwarktaartje eet. Hij trekt een grijze haar uit zijn linkeroor. Leuk hoor, dat je lach is afgestoft, je vleugels stevig vastgesjord, […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper