Poëzie

Poëzie: Maarten Buser

Door Maarten Buser | beeld: Anouk van der Meer
6 december 2018

De expansie

De persconferentie was bagger
Ze haalden alles door elkaar

Praatjes sijpelen door; zoveel dat
van bordkarton kan zijn

Gesprekken gaan over je
verdwijning en de steeds

grotere tussenruimte:
waar ik sta en waar zij staan en waar jij

zou kunnen zijn. Alles wat bevestigd mag
is dat er aantekeningen zijn gevonden

over ‘tijdreizen werkt’ (waarvoor,
waartegen?). Als ik voorbij loop

kruipen papiergele rolgordijnen verlegen
omhoog, scheuren houden stemmen

niet op hun plek; m’n hoofd
een overwerkte plakbandhouder

 

 

Tol

Het schijnt dat mijn lichaam
anders zal worden, dus denk ik

aan de veranderingsscènes
uit de tv-series die ik ken; aan hoorns

krijgen, schubben, overslaande
interesses. Elke dag wordt

een verkleedfeestje. Terugvertalen
wijst op overeenkomst of verschuiving

Ik schud het nieuwe van me
af. Vraag niet wat er overblijft


Reconfiguratie

Nog weken last gehad van fantoom-
goedemorgens en -koffie, bezorgd

gekakel van bezoekers met foto’s
die allemaal net niet op jou

Sinds ik door elkaar werd geschud
zit er tussen ogen en geheugen

een slokdarm. Te veel buren
komen niet meer, te veel

die hier eerder nooit. Het huis
zal ik niet dicht laten groeien

 

 

Mal

Begon vandaag met kartonnen dozen vullen,
walkietalkies kunnen weg
(ruis blijft ruis), dichtplakken
Je was de eerste die van mijn pagina
Wie daarna ontbrak, ging door dezelfde
mal voor op te bergen snuisterijen;
geheugen als zolder (rommeltje)
Lunch is tegenwoordig buiten de deur,
geen walkietalkies meer, het schemert

 

 

Onderzoeker

Hij houdt van de bedden waarin
hij zich omdraait, vreemd

en alleen. In de zomer
is hij schoonmaker op kantoor

Hij acht zichzelf glad als een vis,
maar is de graat in onze kelen

Op de bureaus staan familiefoto’s;
hij bedenkt de namen van skioorden

en gezinsleden, of waarom
het jongste kind zijn lachen

niet in kon houden. Hij heeft graag
dat de feiten meebuigen

met hoe hij spartelt
Hij loopt naar believen huizen binnen

 

Over de auteur

Maarten Buser (1991) studeerde Nederlandse taal en cultuur, en letterkunde. Hij schrijft voor verschillende media over poëzie, popmuziek en kunst. Zijn gedichten en essays verschenen in onder meer Het Liegend Konijn, De Revisor en Liter. In januari 2016 verscheen zijn debuutbundel Club Brancuzzi bij uitgeverij Koppernik.

Over de illustrator

Anouk van der Meer is een illustrator met een fascinatie voor andere werelden. Door middel van haar illustraties wil zij de grens tussen de realiteit en de andere werelden laten vervagen. Zie Anouks Instagrampagina.

Lees meer van

De Regelname #1: Maarten Buser

Door Maarten Buser

Klecks – hét platform voor poëziekritiek – en uw geliefde podium voor hedendaagse poëzie, De Optimist slaan de literaire handen ineen en presenteren de reeks ‘De Regelname’. Eens per twee maanden vragen we een dichter welke regel hij of zij zelf geschreven zou willen hebben – en waarom. En we vragen hem of haar met […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Poëzieweek 2017: Jordi Lammers

Door Jordi Lammers

Wensballonnen stel dat op de vensterbank een doodgevroren vlieg lag zou je dan een aansteker onder zijn vleugels houden tot het beestje in een vonk verandert door een kier naar buiten glipt vlammend in de nacht verdwijnt ik zag op oudejaarsdag hoe koppig wensballonnen zijn hoe lang ze tussen grond  en sterren blijven hangen en […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper