Poëzie

Drie gedichten bij verhalen van Lydia Davis

Door Jordi Lammers | beeld: Lizzy Pikaar
6 februari 2019

Under all this dirt the floor is really very clean

hoe lang nog houd je de aarde
als een knikker tussen je vingers

je staat op het balkon en wacht
tot de zon het glas laat schitteren

die blik, alsof je met je ogen
vuur maakt, ik heb nooit geloofd

in een plek waar alles helder is
ik kan me de vloer onder het

vuil niet eens meer voorstellen, maar
nu ben jij er en wacht je op zonlicht

je hoort me komen, draait je om
en doet je mond een beetje open

ergens, zeg je, ligt een salamander
op een tak van ons te dromen

A weeping among the bushes

ik las op internet dat iedereen
uit sterrenstof is opgebouwd

het is een prachtig beeld maar wat
moet je er mee als het sneeuwt

en de kat nog steeds niet op je
schoot wil liggen, we kijken tv

een straatfotograaf vereeuwigt
een prullenbak en zegt dat je

het wonder uit de tent moet lokken
onze vingers ruiken naar snoepjes

van de dierenwinkel en ergens
zouden nu sirenes moeten klinken

 

I can say with confidence that I have never been here before

het idee dat ze ergens in de ruimte
van het longshot genieten, iedere avond

neem ik een nieuwe route naar je kamer
al weet ik dat het steeds hetzelfde

bed zal zijn, dezelfde maan en dezelfde
doek waarmee jij me wegveegt, iets moet

veranderen zeg je terwijl je al
een half uur naar je sokken zoekt

iets moet onherroepelijk verschuiven
als was het maar een centimeter, dat

zou al zoveel schelen en opeens
sta je stil en kijk je naar het raam

het zonlicht eindigt bij je tenen
je meet de afstand, loopt twee

passen naar achter en begint
zonder iets te zeggen te sprinten

 

 

Over de auteur

Jordi Lammers was in 2016 de campusdichter van de Radboud Universiteit. Hij publiceerde verhalen en gedichten in De Revisor, Op Ruwe Planken en De Optimist en schrijft essays voor Rekto:Verso. Je kon hem horen voordragen op de Nijmeegse Kunstnacht, het Boekenfeest en het International Literature Festival. In 2018 won hij de Nijmeegse Literatuurprijs. Samen met zijn broer Rindert vormt hij de tweekoppige band Benji - een samensmelting van muziek en poëzie.

Over de illustrator

Lizzy Pikaar verzon als kind verzon de gekste toneelstukjes die ze later opvoerde voor haar vrienden en familie. Het uitvergroten van een bepaald type mens leerde ze al op jonge leeftijd. De zelfverzonnen typetjes en de passie voor verhalen vertellen neemt ze mee in haar illustraties. Dit doet ze met een combinatie van gekke composities en karikatuur. Ze gebruikt pastelkleuren en invloeden van de jaren ‘80 en ‘90 die een eigenzinnig beeld vormen. Meer van haar werk is te vinden op lizzypikaar.nl en Instagram.

Lees meer van

Poëzieweek 2017: Jordi Lammers

Door Jordi Lammers

Wensballonnen stel dat op de vensterbank een doodgevroren vlieg lag zou je dan een aansteker onder zijn vleugels houden tot het beestje in een vonk verandert door een kier naar buiten glipt vlammend in de nacht verdwijnt ik zag op oudejaarsdag hoe koppig wensballonnen zijn hoe lang ze tussen grond  en sterren blijven hangen en […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de Etalage

Door Charlotte van den Broeck

Voor Watteau. Van alles, bewaar ik ananas op halfzware siroop in mijn conservenblikkenhoofd, een museum met te dure toegangskaartjes, aan de muren hangt duizend keer Gilles. Het zwarte sap lekt, de olie druipt van zijn doek melancholisch turen en ik, die plamuur aan een vrijmetselaarsgezicht. Van alles, bewaar ik kinderfeesten en een ketchupmond, mijn eerste […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper