Poëzie: Lars Meijer

Door
28 augustus 2019

JE WENST EEN SPIEGEL

Dit is een aantekening:

Walt Whitman koopt iedere zaterdag de Telegraaf,
drinkt cola zonder prik en praat over dichtkunst: 

Zonder hooligans wordt niemand zich bewust
van that which insults your soul.

Iedereen is een menigte, iedereen is een publiek
dat stiekem geen behoefte heeft aan verandering.

In zelfgenoegzaamheid schuilt de belofte van rust,
een uitgestrekte vluchtstrook voor dagjesmensen.

Ik verplicht hooligans verantwoordelijkheid te nemen
voor dichtregels op visitekaartjes of in rouwadvertenties.

Sommigen werken beter met een vooropgezet plan;
paranoia is een succesvol verdienmodel gebleken.

Ik wilde een overzichtelijke wereld, jonge dichters
die bundels publiceerden met sonnetten en natuurlyriek.

Naar buiten treden is te laat een factuur opstellen.
Investeren in jezelf is heerlijk. Een onbetaalde stage is heerlijk.

Wie zich ergens hard voor maakt, is naïef.
I dream in my dreams all the dreams of the other dreamers.

And I become the other dreamers.


CRACKING OPEN A COLD ONE WITH THE BOYS

Om gedichten te schrijven heb ik een account nodig
bij de belastingdienst. Onafhankelijkheid is investeren
in creatieve ondernemers, je eigen uren bepalen op de wc.
Ik deel mijn start-up op Instagram – I’m ready to party.  

Ik leer van Martijn Krabbé hoe ik uit mijn borstspieren sojamelk kan kolven;
dat het huishoudboekje terug is van weggeweest. Ik bespaar twee uur
voor het seizen en locken van netwerkopportunities op de ramsj-afdeling.

Ik stel mijn ouders gerust in everlasting functioneringsgesprekken:
mijn dichterschap is niets anders dan het volgende thema van de VrijMiBo. 
We proosten op doelmatigheidstoetsen en de flexibilisering van de markt.

Ik toets mijn mening aan anderen. Het schrijven van gedichten
is niet lucratief. Gezonde jongens houden niet van literatuur of poëzie.
Een goede ondernemer steelt. Een succesvolle ondernemer slaapt 6 uur.

Wie geruststelling wil slaapt uit in de schoot van Gertrude Stein,
declareert zijn onkosten door beroep te doen op poëtische vrijheid.

Lees meer van

Dit zijn de antwoorden

Door

Er zijn mensen die zeiden dat ze aankwam met een rugzak op en dat ze stonk naar zweet, regen en sardines uit blik. Anderen zeiden dat ze hier al die tijd gewoond had in het huisje op de berg. En dat niemand anders daar woonde, vanwege die berg. Ik wist niet wat waar was, maar […]

Lees meer uit de categorie

Weelde

Door

Julien Staartjes schreef voor De Kapitalist een essay over Nescio’s De Uitvreter en het belang van leven, genieten en onbevreesd zijn.   Helemaal niks. Hij is “Goddank heelemaal niks.” Als we Gods hand, die hier ongetwijfeld niets mee van doen heeft, buiten beschouwing laten, kunnen we vaststellen dat Japi, het hoofdpersonage uit Nescio’s De Uitvreter […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper