Poëzie

Poëzie: Willemijn Kranendonk

Door Willemijn Kranendonk | beeld: Jasha Minkjan
2 september 2019

In bed wachten op verandering

Ik ken de plantsoenen niet
vervreemd van het onderdeel zijn
van een pulserend adem in groen
leven dat ver boven ons uitstijgt adem uit

De relatie met Moeder Aarde is extractivistisch:
een man die alweer vraagt of je hem wilt
pijpen en jou nooit beft
politiek is ondefinieerbaar
als de sigarettenrook van een onbekende
onder je raam

Naar de wc gaan is exclusief en voor de elite

                                    Thoreau schrijft:
                                    De aarde waarover ik loop
                                    is geen willoze dode massa
                                    het is een lichaam dat een geest heeft
                                    dat biologisch is
                                    wordt beïnvloed door zijn geest door
                                    elk deeltje van die geest dat in mij zit

Dieren die zachtjes heen en weer wiegen
in de wind adem in dieren
die als de eerste zonnige dag zich aandient
weten dat we licht nodig hebben dat we licht zijn
adem uit

Ons aan de elementen overgeleverde zelf
onder een vergrootglas leggen
tankstations onderweg naar Frankrijk
de hitte de eenzame slipjes
in de berm

Niet langer welkom in de wereld
die we zo zorgvuldig bestraat hebben

 

 

 

Brb on a holiday wearing my favorite new lippenstift

My selfhate is the product of jaren gerichte marketing
I should be working out, maar ik kocht schoenen ontworpen door Kylie Jenner
om me beter te voelen, ik overweeg liposuctie
Ik zit basic te zijn in mijn woonkamer and I wait till something happens

Ik pel de kreeft die zojuist nog leefde en krijste toen hij doodgekookt werd
Mijn vingers druipen van het vet, ik zag een verified influencer dit eten op Instagram
Mijn buik puilt over mijn pyjamabroek, ik veeg mijn handen af aan de zachte stof
Het is vier uur ’s middags and I should be dieting

Ga vreemd zodat er over je gesproken wordt
Ga overal altijd als laatste weg
Masturbate: self-love is an act of resistance
Eat junkfood en vind alsnog geen aansluiting bij leeftijdgenoten


De onzichtbare hand van de markt

De stoomfunctie van mijn strijkijzer maakt hetzelfde geluid als een mens die uitademt

Een gezond hart klopt honderdvijftienduizend keer per dag

                                                                       We kruipen elke dag
                                                                       een stukje verder de schaduw in

De eerste dag van je cyclus is de dag dat je bloedt

Geluk is wanneer de maancyclus gelijkloopt met je menstruatiecyclus

Onder de dekens ruikt de morgen zacht en zonnig en veelbelovend

                                                                          We kennen allemaal het geluid
                                                                          van een rits die sluit

Ik plaats een opgezette eland in het bos om jagers te vangen

Er groeit gras op de daken van McDonald’s om het klimaat te redden

Wandelen betekent over de grond van een eigenaar lopen

                                                                            We zijn de moeders van de vrije markt
                                                                            het evenwicht tussen vraag en aanbod

Ik pas precies onder de vleugels van de opgezette vogel in de gang

Er groeit een circulair gedicht in mij, niet schadelijk voor het milieu

Ik laat mijn eileiders doorknippen en schrijf op papier gemaakt van steen

                                                                            We bewegen voorbij onze genitaliën
                                                                            de plooien die ons gegeven zijn,
                                                                            de hangende stukken vlees
                                                                            betekenen niets

Over de auteur

Willemijn Kranendonk (1994) heeft onlangs haar studie Creative Writing aan ArtEZ afgerond. Ze schreef als eindwerk een bundel, genaamd 'Spullen en lichamen', waar deze drie gedichten ook uitkomen. Ze werkt nu aan haar debuutroman die zal verschijnen bij Uitgeverij Van Oorschot.

Over de illustrator

Jasha Minkjan is een Zwolse animator en theatermaker, samen met Lynn de Rijk maakt ze onder de naam Studio Opus animaties en voorstellingen. Ze ziet animatie als een statisch medium en wil met het vluchtige karakter van theater animatie meer laten beweging. Ze maakte werk voor het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem, de Universiteit voor Humanistiek en in de kerk de Peperbus is tot en met april een animatie over de stad Zwolle te zien.

Lees meer van

Vijf gedichten: Willemijn Kranendonk

Door Willemijn Kranendonk

ZOMER IN DE STAD De ventilator blaast koele lucht over mijn naakte lichaam, langs mijn haar en nek, via mijn borsten en benen naar mijn voeten en terug. Er loopt een zwerver door Arnhem die ik dagelijks tegenkom. Op zijn broek zit een rode vlek. Op straat zag ik iemand met een bloedneus, het bloed […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Poëzieweek 2017: Jordi Lammers

Door Jordi Lammers

Wensballonnen stel dat op de vensterbank een doodgevroren vlieg lag zou je dan een aansteker onder zijn vleugels houden tot het beestje in een vonk verandert door een kier naar buiten glipt vlammend in de nacht verdwijnt ik zag op oudejaarsdag hoe koppig wensballonnen zijn hoe lang ze tussen grond  en sterren blijven hangen en […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper