Poëzie

Vier vormen van aftakeling

Door Niels Raaijmakers | beeld: Sanne Etienne
9 september 2019

 

1.

Niemand zal het hier toegeven, dus zal ik ’t maar zeggen: ik ben de perfecte buurman. Ik geef planten water, sorteer de post, houd ogen in het zeil en waak voor rare geurtjes.

Precisie heerst in deze buurt. Je wordt aangesproken alsof je van adel bent en robots zingen monotoon over autobanen of mooie modellen.

Na een dag houdt een agente mij aan. Ze wil mij de prijs voor beste buur geven, althans dat denk ik. Met gevouwen handen vertelt ze echter dat ik hier niet thuishoor.

Ze raakt geïrriteerd als ik zeg dat ik beter ben dan een verre vriend. Voor mijn neus verscheurt ze mijn paspoort en stuurt me terug naar waar ik vandaan kom.

Mensen schreeuwen mij na dat ik hun buurt beschadigd heb, dat vroeger alles beter was. Ze hebben het over een straatfeest waarbij een muur moest sneuvelen en iedereen vrolijk was. 

 


 

2.

Een afspeellijst vol rappers galmt door de badkamer. Kanye ligt al in de wastafel en Kendrick staat klaar om op het medicijnkastje te springen. Kartonnen rozenblaadjes zijn te vroeg in het schuimbad gestrooid en drijven zompig om mij heen.

In een half uur tijd trek ik drie 8.6’jes leeg, het gedeukte blikwerk drijft tussen de laatste schuimresten. Ik wil je bellen om te zeggen dat ik niet had moeten zeggen wat ik gezegd had, maar mijn verrimpelde vinger slaagt er niet in om de telefoon te ontgrendelen.

Migos rapt ondertussen over regendruppels, koken en roken. Je bent pas over een uur thuis, maar misschien is het beter als je er langer over doet. In dit huis worden de laatste tijd veel messen geslepen. Alle emmers zijn hier tot de nok gevuld.

Terwijl de kartonnen blaadjes naar de bodem zinken bedenk ik een speech in moderne rap, een mompelend manifest van oprechte excuses zoals alleen mensen uit Atlanta dat kunnen. Ik zal het voordragen met autotune.

 

 

 

3.

Vorige week is bij mij in de straat een pizzeria afgebrand. De eigenaar struint al dagen door de ruïnes van zijn zaak.

Gisteren stond hij naast een halve steenoven. Hij keek mij aan en zei met overslaande stem dat zijn moeder de zaak nooit gezien had. Sindsdien praat ik liever over iets anders.

Zo citeer ik te pas en te onpas die ene scène van Goodfellas waar die kleine vraagt op welke manier hij grappig is. Ik haal er zelfs de gebaren van een Oscar-winnende gangster bij.

Vroeger ging ik anders om met dit soort gebeurtenissen. Ik had nog geen eelt en reageerde uitgebreid op elk verschijnsel. Zo schreef ik romans over verloren knuffels.

Noem het een emotioneel faillissement, een metamorfose van persoon tot object. Ik ben een stuk plastic dat in de open zee drijft en ik kan daar niks aan doen.

 


 

4. 

Ruggenwervels kraken en zuchten onder het plettende gewicht van mijn badjas. Mijn schouders zijn versleten en brokkelen langzaam af, dat ze er nog zijn is vooral een kwestie van karakter.

Mijn rug zal ook snel aan het verval beginnen. Ik ben een standbeeld dat de gemeente niet wil onderhouden, een probleem dat volgens raadsleden vanzelf verdwijnt. Als ik gewone kleren aantrek kan ik hun ongelijk geven, maar is dat niet valsspelen?

Al weken sta ik in mijn badjas te staren naar de straat. Elke dag jagen auto’s elkaar op, halen sushibezorgers halsbrekende capriolen uit en gaan mensen samen naar de supermarkt om in keiharde avocado’s te knijpen.

Over een paar jaar weet niemand meer dat hier een beeld stond, maar zover is het nog niet.

Eerst wordt de buitenste laag aangetast, vervolgens het fundament. Daarna begint het moeizame wachten op de dag dat de badjas zijn genadeklap uitdeelt.

Over de auteur

Niels Raaijmakers (1991) groeide op in Landgraaf. Na zijn Limburgse exodus studeerde hij sociologie aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Tegenwoordig schrijft hij met enige regelmaat proza en poëzie. Zijn werk werd onder andere gepubliceerd in Op Ruwe Planken en afgelopen december eindigde hij op de tweede plaats bij de Nijmeegse Literatuurprijs

Over de illustrator

Sanne Etienne is illustrator en kunstenaar uit Breda. De natuur en literatuur spelen vaak een belangrijke rol in haar werk. Ze werkt het liefst met verschillende druktechnieken. Zie sannetienneillustraties.nl en Sannes Instagram.

Lees meer van

Wachtend op de trein van 23:10

Door Niels Raaijmakers

De trein van tien over elf wordt die van half twaalf en niemand zeurt omdat we zwemmen in schermen van weer te oude telefoons een Facebookstatus is alleen ontstaan om te verdwijnen Vastgeroeste fietsen kleven aan de regen en men rent hopeloos naar de Albert Heijn to Go voor Desparados en Marlboro Een Frans meisje […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de Etalage

Door Robin Ramael

  Richtlijnen voor een onderdrukking   Robin Ramael – Richtlijnen voor een onderdrukking (audio)   1. hij heeft zich met elementen van zichzelf omringd: labello voor de kraters op zijn lippen, nivea voor de wonden in zijn handen gevallen boeken wetenschap en een blikken trommel branden de ivoorpilaren onderbuur die hem koffie voedt en zegt dat […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper