De Duellist: Duel

Door
1 juni 2020

Voor onze themamaand De Duellist vroegen wij deelnemers het duel aan te gaan met zichzelf en hun tekst. Dit verhaal ontvingen we voorafgaand aan onze oproep, en leidde tot het kiezen van het thema.

 

Hij stapte op zijn stokpaard en spoorde het dier aan. In keurige draf, waarbij hij zorgde dat hij steeds even uit zijn zadel omhoog kwam, reed hij het dorp binnen. In de hoofdstraat minderde hij vaart en hield stil voor een houten gebouw. Hij zette beide benen naast de stok op de grond, knoopte het stokpaard aan de dwarsbalk vast en klopte het dier op de zijkant van de hals. Het paard dat naast het stokpaard op zijn baas stond te wachten, snoof en rook aan de nieuwkomer. Het leek het stokpaard niet te deren. Daarop stampte hij zijn laarzen uit op de grond, liep de drie trappen van de houten veranda op en sloeg de klapdeuren van de saloon open. Een aantal hoofden draaiden zijn kant op. Hij kende niet iedereen, maar hier en daar werd een vinger de lucht ingestoken ten teken van begroeting. Aan de toog werd zijn vaste bestelling al klaargezet: koude chocomelk met een rietje. Hij pakte een barkruk, ging zitten en zette zijn hoed af. Door het rietje zuigend nam hij een slok en knikte naar de man naast hem en de sheriff die aan de andere kant van de bar bubbels in zijn glas limonade blies. De man naast hem knoopte een praatje aan en bleek de eigenaar van het paard buiten te zijn. Ze praatten wat over de verzorging, de verschillende rijstijlen, het karakter van het beest. Toen het einde van zijn chocomelk in zicht kwam, legde hij een groene flap op de bar, zette zijn hoed weer op, tikte er tegen en liep naar buiten. Bij het stokpaard aangekomen, haalde hij een suikerklontje uit zijn zak en hield het voor de neus van het dier, dat het onmiddellijk verslond. Hij knoopte hem los, stapte weer op en ging huiswaarts. 

Thuis aangekomen hing hij het stokpaard aan de kapstok over zijn jas. Op de kokosmat in de hal stampte hij het droge zand uit zijn laarzen en liep de kamer binnen.
      Precies op tijd, zei zijn moeder, het eten is klaar.
Zij deed de kraan open en hij waste zijn handen, ging zitten op zijn vaste plek aan tafel. Zijn vader kwam van boven de trap af; hij hoorde zijn zware, ritmische voetstappen.
      Dag cowboy, zei zijn vader, doe je wel je hoed af. 
De cowboy schoof zijn stoel naar achteren en liep naar de hoek van de kamer waar hij het dorp en de saloon had achtergelaten en legde zijn hoed op het dak van de saloon. Zijn moeder had intussen het eten opgeschept: sperziebonen in botersaus, gepofte aardappel en dunne plakjes gebakken tofoe. Ze vroegen naar zijn dag. Hij vertelde over zijn rit naar het dorp, de sheriff en de man die naast hem had gezeten.
      Na het eten, maar vóór het toetje, zei zijn vader dat hij iets voor hem had. Uit de binnenzak van zijn colbert haalde hij een dun papieren zakje tevoorschijn. Hij legde het naast het bord van de cowboy. De cowboy pakte het op, bevoelde het met zijn vingers, draaide het zakje om, maar kon niet bedenken wat het was. Hij opende het en haalde er een goudkleurige ster uit. Hij keek naar zijn vader.
      Nu ben je niet alleen een cowboy, maar ook de sheriff, zei zijn vader.
De cowboy bedankte hem en borg de ster veilig op in zijn vestzak. Terwijl het toetje werd neergezet, bedacht hij dat het geen gemakkelijke opgave zou zijn. De huidige sheriff zou zijn plek niet zomaar afstaan. Hij schepte een stuk van de drilpudding op zijn lepel en overwoog hoe hij het aan zou pakken.
       Zal ik hem voor je opspelden, vroeg zijn vader.
Hij haalde de ster weer tevoorschijn en gaf hem aan zijn vader, die hem voorzichtig op zijn vest vastspeldde. De cowboy keek ernaar: het stond hem goed. Maar om definitief sheriff te worden, zou hij moeten vechten. Er zou een duel moeten komen, een vuurgevecht. Zoveel was duidelijk.

Lees meer van

Verandering van spijs

Door

De Optimist zou de Optimist niet zijn als er niet ook aan de themamaand eten een seksueel randje zou zitten. Het waren niet culinaire hoogstandjes, serieuze recensies, sterrenrestaurants of tv koks die tijdens het redactieberaad als eerst opkwamen, maar de vermeende sekslust die bepaalde etenswaren zou opwekken. Afrodisiaca, het woord is wonderbaarlijk genoeg niet te […]

Lees meer uit de categorie

Vuurdoop

Door

Het is de derde dag en een harde dreun vlak naast me doet me opkijken van het kauwgomkrabben. Will ligt op de grond van de gymzaal. Zijn ogen zijn dicht, tussen zijn vingers smeult zijn sigaret. Net was hij nog druk bezig met de boenmachine. ‘Will, wakker worden!’ roep ik, maar hij geeft me geen […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper