Poëzie: Tonnie Meewis

Huwelijksreis van schaduwen Geketend aan de kustlijnonze blikken aan de horizon gelijmdzegt ze kijk, daar staan we en wijstmet begerige hand naar de relingvan het cruiseschip dat voorbijglijdt of eigenlijk niets dan het vaal silhoueteen ondoordringbaar schaduwvlakwaaruit geen mens naar voren treedtlaat staan een droom of toekomstbeeldvan ik met haar of een ander.