Zomerkaping

Zomerkaping: Kate Dejonckheere en Watcharita Aroon

Door Kate Dejonckheere | beeld: Watcharita Aroon
22 november 2020

Onze laatste publicatie in samenwerking met Zomerkaping 2020:  de ambitieuze poëzie van Kate Dejonckheere, vergezeld door sinister beeld van Watcharita Aroon! Dompel je onder in hun onheilspellende wereld, waar een onschuldige dans zomaar kan uitmonden in een donker tafereel.

Partituur: danse macabre voor een Later Avondmaal

          I. prelude
          donker, adagio, Eva’s dansen samen

we dansen al meerdere levens in clair obscur
blote voeten, pureestampers
op de tafel gedekt voor een Later Avondmaal
waarop alles wat niet gezegd mag worden gewalst zal smaken

iemand had het licht gedoofd dat beschijnt wat vals walst
nu belichten wij elkaar in crescendo
verlichten woorden die ze koortsblazen noemen
blazen koorts rond tot ze ons verlichten

we draperen de schaduwen over onze monden
waarin de woorden een slagveld vormen
uitgedoofde uitroeptekens gewikkeld
in oorlogsvlaggen, zinnen binnensmonds gesneuveld

niet alles op de tafel smaakt nog even zoet
als onuitgesproken woorden dreigen met de maat ineen te walsen
zoals ijskappen met de zoute zee, een danse macabre met dromen
die we stiekem pekelden om ze langer te bewaren
(ze zullen over datum smaken)

          II. middendeel
          zacht licht, moderato, Eva danst niet meer met Adam

je zegt dat je uit de maat wilt leren walsen
schoorvoetend dans je de crescendo
(ze weet niet of ze ooit nog een climax zal voelen)

we slopen maatstrepen zoals vroeger-

          de kamerwanden
          de hartkamers
          de kamerschermen
waarachter we onszelf ooit uitkleedden, binnenstebuiten plooiden,
schermtoernooien voerden met ledematen
nu struikelen we over woorden, vallen in herhaling
met ons schijnbaar akkoord in la klein
maar de kasten zijn al lang leeggemaakt
(ze weet niet of ze ooit nog een climax)

uitgekleed de dode woorden als gevild wild
je schiet ze nogmaals neer, jaagt voorbije dromen nogmaals na
– voor de zekerheid, te veel zuurstof is gevaarlijk-
de kogel in de hartkamer, waar alles ingepakt voor het verhuizen
(ze weet niet of ze ooit nog zal voelen)

ooit wil je weer in de maat dansen
in je eentje, het zal zout smaken
op tafel in een mortuarium
met de herinnering hoe we door de woonkamer
dansten onder een wit laken, een zelfgebouwd dodenkamp
in me klein en dood groot vorm je met jezelf wel een akkoord
(ze weet niet of ze ooit nog, want Judas is al lang geen Eva meer)

          III. finale          
          fel licht, allegro, Eva’s vliegen

onze baarmoeders kletteren in scherven op de grond
als glazen meisjes die enkel raakvlakken vinden wanneer ze vallen
hoe vruchtbaar ook ons durven dromen
we baren enkel nog breekbaar verdriet

ze zeggen dat we ze niet meer zullen voortbrengen
de dagen waarop de glasscherven aan elkaar gelijmd
we begraven ons in elkaars armen
met neuzen als grafzerk, weten niet of iemand nog
vergeet-me-nietjes in onze vaas zal steken

we snijden de komende jaren over
zoals onze kelen en placenta’s
wanneer onze kinderen eerder baby’s baren dan ons en
wanneer mannen in dikke donkere pakken huilen
in plaats van moeders met baarmoeders volgepropt als foie gras,
anonieme soldaten gesneuveld voor het vaderland,
dan pas schenken we ook onszelf opnieuw de adem

we dansen door in clair obscur
tot iemand het licht weer op ons durft te werpen
we vormen een stilleven
bloemen tuimelen er uit de vaas bij gebrek aan licht

we dansen al uit de maat
nu nog vliegen
belicht de koortsblazen, de vruchtbare vleugels in onze mond

 

Over de auteur

Kate Dejonckheere (°2000) woont in Gent en Roeselare. Naast studente Kunstwetenschappen (podium- en mediakunst) aan UGent is ze ook professioneel sleutelverliezer. In haar teksten onderzoekt ze hoe poëzie een manier kan zijn om tussenruimtes bloot te leggen, en hoe een poëtisch universum ook proza, dramateksten of de wereld kan aanraken. Zie voor meer van haar werk haar Instagram.

Over de illustrator

Watcharita Aroon groeide op in Chiang Mai, omringd door bergen en zangvogels. Momenteel woont en werkt zij in hartje Brussel. Als verzamelaar houdt ze van rommelmarkten, wilde bloemen, schrijfsels en klanken die je in bibliotheken vindt, maar ook in de ruimte rondom ons. Zie saamielola.com of @wolkendag voor meer van haar werk.

Lees meer uit de categorie Zomerkaping

Zomerkaping: Lena Vercauteren en Lybrich Wieringa

Door Lena Vercouteren

De getalenteerde dichteres Lena Vercauteren en beeldmaker Lybrich Wieringa bogen zich tijdens de Zomerkaping 2020 over het thema ‘Wortels’. Deze samenwerking leverde twee betoverende gedichten, en een net zo sprookjesachtige illustratie op. Komt dat lezen, komt dat zien! Wortels 1. Je vertakt in mij,laat bliksems achter op mijn longen.Voor ik me kan verzetten,heeft mijn lichaam […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper