De Regelname: Yentl van Stokkum

Door
28 maart 2021

Klecks – hét platform voor poëziekritiek – en uw geliefde podium voor hedendaagse poëzie, De Optimist slaan de literaire handen ineen en presenteren de reeks ‘De Regelname’. Klecks vraagt aan dichters welke regels zij zelf geschreven zouden willen hebben – en waarom. We vragen ze met die regel iets nieuws te schrijven, dat op De Optimist wordt gepubliceerd. Een creatief-kritische kruisbestuiving, dus, bestaande uit een interview en een gedicht.
 
In deze negende aflevering: Yentl van Stokkum koos voor de regel ‘I am the least difficult of men. All I want is boundless love’, van Frank O’Hara, uit het gedicht ‘Meditations in an emergency’.

Met deze regels schreef Yentl het onderstaande nieuwe gedicht. Waarom? Zie hier het interview!

MOET IK NU UIT MIJZELF GAAN SPREKEN

laat me ik ben moe
ik kan nog eens jouw schouders uittekenen
hoe het bot loopt de huid optilt ik kan
dit eindeloos herhalen tot het ons allebei verveelt
ik heb de energie niet om hier meer van te maken
het is winter en de lucht is koud en een spiegel
ik veeg er met mijn hand overheen ik heb de energie niet voor het reiken
niet voor de bezwering niet voor een mogelijkheid

ik lig liever op de bank en wie zal me zeggen dat dit niet mijn beste leven is
ook hier haal ik alles uit

waarom moet ik overal iets van maken?
waarom maakt niemand iets van mij?
ik ben eenvoudig
alles wat ik wil is grenzeloze liefde

ik heb niet het idee dat duiven naar iemand verlangen
toch zitten er iedere morgen twee voor mijn raam
ze eten korstmos en kristallen

ik zou op vakantie willen gaan maar dan moet ik me verplaatsen
en wat moet ik doen als jij me niet mist?
een cocktail bestellen?

toegegeven ik ben met regelmaat bang dat ik van glas blijk te zijn
dus toch
van glas
wat een deceptie
dat ik breek op het keukentrapje
barst onder de douche dat ik
op mijn hardst
breek wanneer de deur dichtvalt

maar dit is niet de kant die ik op wil
ik had hier gepassioneerd in moeten staan
teder een woord moeten noteren
het tikken van mijn vingers het ritme het papier in mijn handen
hoe ik er een potlood doorheen druk te hard druk midden in een regel
een gedicht als een lokroep schrijven

maar waar gaat dat uiteindelijk toe leiden?
zal jij dan vaker aan mij denken?
jouw gezicht dieper in mijn nek begraven?
en is dat dan wat ik wil?

of zou ik liever zuurtjes eten en met mijn handen
door de manen van paarden kammen een lastige knoop
pijnloos ontwarren

ik denk niet dat ik je nodig heb zoals ik de poëzie nodig heb
toch ben ik bang om jou te verliezen
interpreteer dat hoe je wilt

 

 

 

 

 

 

Lees meer van

Decemberkaarten 2020

Door

Nu in onze webshop, De Optimist decemberkaarten 2020. Afgelopen week onthulden we de ontwerpen van onze decemberkaarten. De kaarten zijn speciaal ontworpen door illustratoren die in het afgelopen jaar bij De Optimist te zien waren. De kaarten O, dennenboom! De eerste decemberkaart, deze goedgeefse boom, is ontworpen door Zena-Rae, die eerder illustreerde voor De Optimist tijdens […]

Lees meer uit de categorie

Poëzie: Peter de Voecht

Door

Sisyphus Je rolt een steen opzij en weet: je voetsporen worden nooit groter dan je schoenen. Je zit wakker in de zetel, je hebt anderhalf uur geslapen, anderhalve dag gedacht. Als je droomt laat je alles los. Wanneer je waakt week je ochtend los van nacht. Onbedoeld schrijf je lijf en vel toe aan de […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper