Poëzie

Poëzie: Rik Sprenkels

Door Rik Sprenkels | beeld: Zep de Bruyn
19 juni 2021


vos

ik heb je niets horen zeggen
geen geluid gemaakt
er waren wolken
vlakten die zich steeds verder

er was licht
kaal verzadigd poollicht
dat alles ondersneeuwt

misschien heb ik het vuur
te laat gedoofd
heb ik schaterlachend
de laatste boot verbrand

ik zie je op de loer
zacht dier je was er
al die tijd al
waarom neem je me niet

leer je me
hoe ik verdwijnen moet

ik ben een mals logboek
en de laatste pagina nadert

zacht dier kom maar
laat me zien dat ik op kan

 

Over de auteur

Rik Sprenkels (1988) is dichter op papier en op het podium en woont in Nijmegen. Hij schrijft gedichten over waterdieren en het naderende einde, maar ook gewoon over mensen die de afwas hebben laten staan. Poëzie is voor hem een voortdurende strijd tegen het cynisme. Verschillende van zijn gedichten verschenen in Op Ruwe Planken en in de bundel Vrijspraak van uitgeverij Proces Verbaal. Hij stond op literair podium Frontaal, op Onbederf’lijk Vers, op Dichters In De Prinsentuin en in de finale van het NK Poetry Slam. Ook toerde hij mee met de Poëziebus. Zie rikdicht.nl.

Over de illustrator

Zep de Bruyn is een tekenaar en visueel ontwerper. Hij is ook redacteur bij De Optimist. www.zepdebruyn.nl is zijn website, @zepdebruyn zijn Instagram.

Lees meer uit de categorie Poëzie

Poëzie: Eline van Wieren

Door Eline van Wieren

het is tijd om andere keuzes te maken ik heb eens gelezen dat verhalen van mannen over de wereld gaan het verhaal van het meisje komt nooit verder dan haar geslachtsorgaan, vraag: als ik dronken ben en dans en hij ongevraagd op mijn billen slaat over wie gaat het dan? ik ben een meisje dat […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper