poëzie

Poëzie: Shabnam Baqhiri

Door Shabnam Baqhiri | beeld: Lieve van der Zaan
24 augustus 2021

Niemand zijn

Begeef je in mijn huis
vol met lelijke vaders
die mij echt wel willen zien.

Begeef je in mijn huis
vol met spiegels die niet terugkijken.
Ze hebben respect.

Zoek het maar uit
elkaar gespatte Afghaanse jurken die je haten.
Ik zeg geen sorry voor gedrag.

Ik hoor
niet meer bij de mensen
die denken.

Ik herken je
lachbaarheid is nooit mijn sterkste kant geweest.

Laten we niet dansen.
Laten we kijken.
Laten we niemand meer zijn.
We zijn nooit iemand geweest.

 

 


Liefde is zo passé

Neef, what the fuck, luister
ze vindt mij
de parametrische mannelijkheidsparel.
Geen moer van begrepen.

Zij snapt mij.
24 karaat goud praat met haar.
Leeftijd
is maar een getekend versiersel op haar ketting.

Passievol is hoe ze mij ziet.
Kijk mijn wijzers om de pols
zo wijs.

Ik douche met het gordijn open
want ik deel die shit.
Ik neem mijn vitamines
zonder water op tijd.
Water vind je alleen onder mijn jacht.

Ze is voorloper
op mijn liefde
voor edelmetaal.

Neef, what the fuck, luister je nog?

Ik ben je moeder.

 

 


Voorkomen is beter dan genezen

Hoezo ben je iemand
geworden?
In onze familie ben je pas iemand als je in harten snijdt.

Ik heb in mijn hand gesneden.
Sorry voor bloedgieten.
Heb je een emmer
of 2
of 10
of 1978
of 2021?

43 jaar kapotte huizen proberen te maken
omdat oorlog mannen maakt.
Ik ben je man.
Ik ben je te strakke shirt.
Ik ben je bloedemmer.
Ik ben je vergeten oorlog.

 

 

Handel in tapijten

Hij is nieuw.
Voelt als een tapijtzachte vader.

Perzische vaders gaan het langste mee.

Goed schoonhouden.
Wees schoon.
Niks morsen.
Nooit morsen.

Hij waardeert schoonheid.
Hij is nieuw.
Hij is als nooit meer samen tapijten kopen.
Hij kan verdwijnen want sprookjes bestaan niet.
Hij bestaat niet.

 

Over de auteur

Shabnam Baqhiri volgde de opleiding Writing for Performance aan de HKU. Ze schrijft onder andere toneel, proza en poëzie. Haar werk kenmerkt zich door universele thema's en de actualiteit. Deze verbindt ze met haar eigen ervaringen, waardoor ze de verhalen vertelt die vaak niet worden verteld of na een tijdje worden vergeten, maar waarvan ze vindt dat ze nog steeds belangrijk zijn.

Over de illustrator

Lieve van der Zaan is een illustrator studerend aan de Willem de Kooning academie in Rotterdam. Haar werk is een mix van spontane lijnen en texturen om unieke karakters en werelden te creëren. Naast commercieel illustratiewerk werkt ze aan een animatie en het maken van een graphic novel. Zie instagram.com/lievezz.

Lees meer van

Poëzie: Shabnam Baqhiri

Door Shabnam Baqhiri

Mensenmeeuw  Gelaten meeuwen. Niemand ziet ze nog.  Niemand hoort ze nog.  Voelen doet de mens niet meer.  Ik ruik verbrand. Eén vleugel twee vleugel. Als wind nagedaan kon worden dan deed deze meeuw wel heel erg zijn best.  Snavel zo groot als mijn hand, één vinger twee vinger drie vinger vier vinger vijf vinger geen.  […]

Lees meer uit de categorie poëzie

poëzieweek 2017: Helena Hoogenkamp

Door Helena Hoogenkamp

Als kind wilde ik iemand redden Het liefst een bewusteloze man die niet tegen zou spartelen als ik de reanimatie verkeerd toepaste. Later hoorde ik dat je hiermee het zwaardvormig aanhangsel van iemands ribben kunt breken, een interne bloeding kunt veroorzaken door te veel druk. Daarna wilde ik dapper iets doorstaan. Een ontvoering of een […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper